Τετάρτη, 24 Φεβρουαρίου 2016

ΣΥΝΕΒΗ ΚΙ ΟΠΟΙΟΣ ΘΕΛΕΙ ΤΟ ΠΙΣΤΕΥΕΙ: ΕΓΙΝΑ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΗΣ

Στουρνάρα 288

Μετά από 8 χρόνια που μένω σε αυτήν την πολυκατοικία ήρθε η σειρά μου να γίνω διαχειριστής. Το τρέναρα όσο μπορούσα μέχρι που δεν με έπαιρνε άλλο. Στην αρχή το φοβόμουν, τώρα που κοντεύω στον μήνα έχω αρχίσει και χαλαρώνω ελαφρώς, όχι δηλαδή πως κλήθηκα να αντιμετωπίσω κάτι σοβαρό. Το πρώτο πράγμα που ζήτησα από τους συγκατοίκους μου ήταν να ορίσουμε ένα πρωινό όπου θα μαζευόμασταν και οι έξι μας για να καθαρίσουμε τους κοινόχρηστους χώρους που ήταν γεμάτοι με πλακάκια, μάρμαρα, χρώματα, γλάστρες, τραπέζια και γενικώς ό,τι περίσσευε του καθενός.


Η ανταπόκριση ήταν αρχικά θετική, την ημέρα του ραντεβού όμως δεν εμφανίστηκαν όλοι και όσοι εμφανίστηκαν δεν συμμετείχαν το ίδιο ενεργά. Παρόλ' αυτά, έμειναν αντικείμενα στους κοινόχρηστους χώρους με μένα να κάνω τον κακό αστυνομικό.


Η πολυκατοικία μας είναι μια μικρογραφία της ελληνικής κοινωνίας. Θέλουμε να αλλάξουμε πράγματα, αλλά κάντε το εσείς για εμάς. Και επίσης ο δημόσιος/κοινόχρηστος χώρος είναι μια πολύ ιδιαίτερη έννοια στην Ελλάδα. Οταν με ενδιαφέρει ένας χώρος για εκμετάλλευση (τραπεζοκαθίσματα, πάρκινγκ κλπ) τότε είναι ΔΙΚΟΣ μας και κάνω ό,τι θέλω. Οταν όμως αποκτά την έννοια του κοινόχρηστου, του χώρου για ΟΛΟΥΣ, τότε αλλάζει το πράγμα. Πετάμε αυτά που μας περισσεύουν, τον κάνουμε αποθήκη, δεν σεβόμαστε την αισθητική και το δικαίωμα του άλλου να μοιραστεί κι αυτός έναν χώρο που να του ταιριάζει. Ξεκινώντας αυτή τη θητεία του διαχειριστή είχα όνειρα, σχέδια, σκέψεις. Μου έκοψε τα φτερά η αδιαφορία των γειτόνων μου. Πλέον κι εγώ θα κάνω τα απολύτως απαραίτητα. Κρίμα. Και νόμιζα ότι δεν θα με έπαιρνε κι εμένα η μπάλα...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου