Παρασκευή, 26 Φεβρουαρίου 2016

ΠΙΝΕΛΙΕΣ... ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΟΤΗΤΑΣ

Μια σακούλα αγάπη

Κάθε φορά που επιστρέφω από το πατρικό μου είμαι φορτωμένος με μια σακούλα σούπερ μάρκετ. Μια σακούλα που περιέχει κάθε λογής καλούδια. Μια σακούλα αγάπης. Να, χθες το βράδυ η μαμά μου, μού έδωσε λίγα αυγά, μερικά σπιτικά κουλουράκια, ένα μικρό ταπεράκι φέτα και ένα κουτάκι ντοματάκια. Με αυτά μπορώ να βγάλω 2-3 μέρες. Ωραίο συναίσθημα η πληρότητα...


Κάθε φορά που επιστρέφω στο πατρικό μου ο χρόνος λες και παγώνει. Δεν υπάρχει φτώχεια και πρόσφυγες ανά την Ελλάδα. Δεν υπάρχει δυστυχία και γκρίζα πρόσωπα. Είμαι και πάλι ένα ανέμελο παιδί αφημένο στη φροντίδα των μεγάλων. Αφημένο στα όνειρά του, στη σκέψη ότι αυτό θα το έχω για πάντα κοντά μου. Αλήθεια, πόσο κρατάει αυτό το «για πάντα»; Ξέρεις; Ξέρει κανείς;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου