Κυριακή, 7 Φεβρουαρίου 2016

ΔΙΑΜΕΡΙΣΜΑΤΑΚΙ ΜΙΑ ΣΤΑΛΙΑ

Στριμωγμένα «όνειρα»

Ηταν 1956 στην πρωτεύουσα της Πολωνίας. Η ανοικοδόμηση μετά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο είχε προχωρήσει σε μεγάλο βαθμό και χιλιάδες εργάτες έφθαναν στη Βαρσοβία για να εργαστούν, να ξεκινήσουν μια νέα ζωή στη μεγάλη πόλη. Οι ανάγκες λοιπόν για στέγαση ήταν ιδιαίτερα αυξημένες.


Η ιδέα του γάλλου αρχιτέκτονα Le Corbusier για την ανέγερση μεγάλων κτιρίων με πολλά μικρά διαμερίσματα προκάλεσε «επανάσταση» και άλλαξε τον τρόπο κατοικίας σε πολλές χώρες. Τα διαμερίσματα αυτά λειτουργούσαν σαν ανεξάρτητος οργανισμός περικυκλωμένος από πράσινο. Ετσι εγκαταλείφθηκε η πυκνή δόμηση των πόλεων του 19ου αιώνα και το νέο μοντέλο υιοθετήθηκε και από τη μεταπολεμική Πολωνία.


Με τη χρήση απλοποιημένων κατασκευαστικών τεχνικών και προκάτ υλικά, μικρά διαμερίσματα σε μεγάλα κτίρια εξασφάλιζαν μια φθηνή και γρήγορη λύση στο στεγαστικό ζήτημα χιλιάδων ανθρώπων. Το καλύτερο παράδειγμα αυτής της νέας επαναστατικής ιδέας ήταν το συγκρότημα 19 κτιρίων που κατασκευάστηκε το διάστημα από το 1965 έως το 1972 σε περιοχή του γκέτο της Βαρσοβίας που είχε καταστραφεί ολοσχερώς από τους βομβαρδισμούς των Γερμανών.


Κάθε κτίριο αποτελείτο από 15 ορόφους και περιείχε 300 ή 420 διαμερίσματα. Αμέσως λοιπόν εξασφαλιζόταν διαμονή για περίπου 25.000 άτομα! Τα εν λόγω διαμερίσματα είχαν μια «τυφλή» κουζίνα και χαμηλό ταβάνι. Τα περισσότερα ονόμαζονταν Μ2 και είχαν ένα δωμάτιο και κουζίνα σε 27 τ.μ., ενώ υπήρχαν και τα Μ3 με δύο δωμάτια και κουζίνα, διαμερίσματα που κάλυπταν 39 τ.μ.


Οι δυσμενείς συνθήκες του σήμερα, με τη μεγάλη μετακίνηση μεταναστευτικών πληθυσμών από διάφορες χώρες της Αφρικής και της Μέσης Ανατολής προς την Ευρώπη ίσως αναγκάσουν και πάλι τις κυβερνήσεις κάποιον κρατών να καταφύγουν σε τέτοιες λύσεις για να στεγάσουν τα πλήθη που ήρθαν για να μείνουν, όσο κι αν νομίζουμε ότι η κατάσταση αυτή είναι κάτι προσωρινό...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου