Τρίτη, 9 Φεβρουαρίου 2016

ΓΕΜΙΣΕ ΚΑΡΔΙΕΣ Η ΖΩΗ

Δεν με γελούν τα μάτια μου

Τα τελευταία χρόνια βλέπω παντού καρδιές! Κι εδώ κι εκεί και παρακάτω. Μπορεί να είναι η στάση ζωής μου, που θέλω δηλαδή να ζω αγαπησιάρικες καταστάσεις, ή απλώς η ρομαντική μου διάθεση. Τι κι αν έχουμε καταφέρει να βάλουμε στη ζωή μας τόσες πολλές καρδιές; Δυστυχώς δεν έχουμε καταφέρει να αλλάξουμε τα συναισθήματά μας. Το πως νιώθουμε, το πως βιώνουμε την αγάπη, τον έρωτα... Πάντως, κάθε φορά που βλέπω μια καρδιά να σχηματίζεται στην καθημερινότητά μου χαίρομαι πολύ, διότι κάποιος εκεί έξω αγαπά, ή έστω αγάπησε πολύ ώστε να τη φτιάξει. Ή ας πούμε κάποιος μου χάρισε μια μικρή καρδιά και ίσως το μυαλό του να ταξίδεψε σε μια παλιά ανάμνηση, σε μια τωρινή κατάσταση που βιώνει, ενδεχομένως και σε κάτι που επιθυμεί να ζήσει. Ανοιξε τα μάτια σου και μην αφήσεις καμιά καρδιά να σου ξεφύγει! Είναι τέλειο, λέμε...

Μπορεί να βρεις μια καρδιά στην παραλία!

Ή να σου προκύψει στο τηγάνι!

Σε ένα μονοπάτι στον Λούσιο...

Αλλά και στο κέντρο της Αθήνας, σε έναν πυροσβεστικό κρουνό.

Λίγο πριν από τον γάμο της ξαδέρφης μου...

Σε παραλία στον Κορινθιακό, πάνω στο παρεό της Μυρτώς.

Σχηματίστηκε στο κάγκελο του σπιτιού της Στεμνίτσας.

Μια μέρα έφαγα ένα τέτοιο κουλουράκι από τα χέρια της μαμάς.

Τη βρήκα στην κουζίνα ενός φίλου...

Δημιουργήθηκε ξαφνικά, έτσι όπως πέταξα τον φορτιστή κάτω.

Την ξετρύπωσα στο λιμάνι της Θεσσαλονίκης.

Η πιο ερωτική σακούλα σούπερ μάρκετ.

Με περίμενε στην πρωινή μου φρυγανιά.

Μου την έφεραν με τον καφέ μου.

Την ανακάλυψα στην παλιά πόλη της Βαρσοβίας...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου