Τρίτη, 22 Μαρτίου 2016

ΟΤΑΝ ΘΑ ΛΑΒΕΙΣ ΑΥΤΟ ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ

Λαθραναγνώστης στο μετρό

Μόλις έχω μπει στο βαγόνι με κατεύθυνση προς κέντρο. Το βλέμμα μου πέφτει σε μια κυρία που διαβάζει ένα γράμμα. Στην εποχή μας γράμμα έτσι; Πόσο περίεργο φαντάζει αυτό! Στέκομαι πολύ κοντά της. Η ματιά μου πέφτει στις τυπωμένες γραμμές που είναι διορθωμένες κιόλας. Κρυμμένος πίσω από τα γυαλιά ηλίου προσπαθώ να διαβάσω τι λέει. Για να μην «καρφωθώ» κοιτάζω και δεξιά αριστερά. «Αγαπητή ξαδέλφη» ξεκινά το γράμμα...


Από αυτά που πρόλαβα να δω η αποστολέας του γράμματος θέλει να την ευχαριστήσει για την αγάπη με την οποία περιέβαλε εκείνη και την οικογένειά της. Και στο τέλος του γράμματος κλείνει με ένα ξερό, αλλά συνάμα με τόση σημασία «Αντίο». Η κυρία αφού διάβασε το γράμμα, το έβαλε και πάλι στον φάκελό του και το έκρυψε στην τσάντα της. Δεν πέρασαν μερικά λεπτά και το ξανάβγαλε για να το ξαναδιαβάσει. Λες και προσπαθούσε να το καταλάβει καλύτερα, να πιστέψει αυτά που της έγραψαν...


Να ήταν γράμμα αποχαιρετισμού; Να ήταν γράμμα που έγραψε μια μικρότερη σε ηλικία κοπέλα και το έδωσε σε εκείνη για να το διορθώσει πριν το στείλει οριστικά στον παραλήπτη; Δεν ξέρω. Εγώ, που είμαι και τύπος... θεατράλε, επιλέγω τη δραματική εκδοχή. Επιλέγω να σκεφτώ πως πρόκειται για ένα οριστικό αντίο. Η ξαδέρφη της έστειλε ένα αποχαιρετιστήριο μήνυμα. Την ευχαρίστησε για όλα όσα έκανε για εκείνη και την οικογένειά της, όμως πλέον δεν μπορούν να έχουν σχέσεις. Κάτι συνέβη που τα διέλυσε όλα. Μια αγάπη πάγωσε, μια σχέση διαλύθηκε, πολλά τα γιατί. Πιο πολλά από εμένα όμως. Οχι από την κυρία...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου