Σάββατο, 26 Μαρτίου 2016

ΑΠΟΔΡΑΣΗ ΑΠΟ ΤΙΣ ΒΡΥΞΕΛΛΕΣ

Καταφύγιο στην Αρκαδία

Με τον Μικαέλ και τη Σαντρίν, φίλους από τις Βρυξέλλες, λέγαμε φέτος να καταφέρουμε να βρεθούμε έστω και για λίγες ημέρες. Το Πάσχα των Καθολικών που συνέπεσε με το δικό μας τριήμερο της 25ης Μαρτίου ήταν η κατάλληλη ευκαιρία για να τα πούμε στην πατρίδα μου, αυτή τη φορά, την Αρκαδία. Το πρωινό της Τρίτης που άκουσα για τις βομβιστικές επιθέσεις στην πρωτεύουσα του Βελγίου φοβήθηκα για την υγεία των φίλων μου. Προσπάθησα να επικοινωνήσω μαζί τους, όμως ούτε με e-mail, ούτε με τηλέφωνο ήταν δυνατό. Οσο περνούσαν οι ώρες και δεν είχα νέα τους, ανησυχούσα περισσότερο.


Οπως έμαθα αργότερα είχαν κλείσει από καιρό εισιτήρια με τρένο από Βρυξέλλες προς Παρίσι για το απόγευμα της Τετάρτης και έτσι κατάφεραν -με αρκετή δυσκολία ομολογουμένως- να... ξεφύγουν από την πόλη, καθώς το αεροδρόμιο της πρωτεύουσας θα μείνει για αρκετές ημέρες κλειστό. Την Τρίτη το πρωί βρίσκονταν στο σπίτι όταν άκουσαν στις ειδήσεις για το χτύπημα στο αεροδρόμιο. Λίγο αργότερα έγινε και το χτύπημα στο μετρό. Οι φίλοι μου μένουν μόλις 300 μέτρα από τον σταθμό του μετρό όπου έγινε η επίθεση. Τρομοκρατημένοι, αλλά και σοκαρισμένοι έμειναν στο διαμέρισμα όλη μέρα, όπως και οι περισσότεροι κάτοικοι άλλωστε, και παρακολουθούσαν συγκλονισμένοι τις εξελίξεις.


Η γειτονιά στην οποία μένουν είναι μια πολυπολιτισμική κοινότητα όπου δένουν αρμονικά διαφορετικές εθνότητες, θρησκείες, πιστεύω. Ο Μικαέλ και η Σαντρίν σοκαρίστηκαν περισσότερο όταν έμαθαν πως οι τρομοκράτες έμεναν και κινούνταν ουσιαστικά δίπλα τους. Σήμερα αισθάνονται τυχεροί που δεν ήταν ανάμεσα στα θύματα, ούτε έχασαν κάποιον δικό τους άνθρωπο στις επιθέσεις, απολαμβάνουν τις διακοπές τους στην Ελλάδα (με αρχή από την Πελοπόννησο), μακριά από τον εφιάλτη, όμως γνωρίζουν πολύ καλά πως η ζωή τους στο Βέλγιο, αλλά και στην Ευρώπη γενικότερα αρχίζει να αλλάζει...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου