Πέμπτη, 3 Μαρτίου 2016

ΤΙ ΕΚΑΝΑ ΣΤΗΝ ΚΟΥΖΙΝΑ ΤΑ ΞΗΜΕΡΩΜΑΤΑ

Υπνοβάτης με... μπολ

Τελευταία δεν το λες ότι βλέπω εφιάλτες, μάλλον κάτι σε όνειρα - θρίλερ περισσότερο. Εξαφανίσεις, αρπαγές, περιπέτεια, σασπένς, ένταση. Αυτό δεν είναι ύπνος, είναι τρόμος στο κρεβάτι, αλλά δεκάδων Οσκαρ! Χθες το βράδυ, ας πούμε, ήμουν και πάλι πρωταγωνιστής, ή έστω δεύτερος ρόλος, σε ακόμη ένα όνειρο - περιπέτεια. Κάπου ήμουν λέει, είχε σκοτάδια, κυνηγούσα, κυνηγιόμουν, θα σε γελάσω.


Ξάφνου μια φωνή με πρόσταξε (αν θυμάμαι και καλά) να πάρω ένα μπολ και να συγκεντρώσω μια κρέμα που θα έβγαινε από την πρίζα (σε λιγούρα το κόβω). Σηκώθηκα κακήν κακώς, κατευθύνθηκα προς την κουζίνα, πήρα ένα μπολάκι -αυτό των δημητριακών- και περίμενα πλάι σε μια πρίζα. Η κρέμα όμως δεν έσταξε ποτέ!


Το πρωί σηκώθηκα όλο χαρά. Μάρτιος, λιακάδα, μα και ελαφριά ψυχρούλα. Πήγα στην κουζίνα. Εκεί με περίμενε το μπολ. Πάνω στον πάγκο, πλάι στην πρίζα. ΟΚ! «Δεν είμαι και πολύ καλά, το έχεις καταλάβει, έτσι»; Σηκώθηκα μες στη νύχτα, έκανα «γέφυρα» το όνειρο με την πραγματικότητα και... Τώρα που το γράφω, ναι, θυμάμαι το περπάτημα προς την κουζίνα. Και το μπολ. Και το ότι σκέφτηκα «ξεκόλλα, όνειρο ήταν». Μάλλον καλά πρέπει να είμαι...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου