Πέμπτη, 31 Μαρτίου 2016

ΑΝΟΙΞΕ ΣΤΗΝ ΑΝΟΙΞΗ

Βρες κι εσύ λίγη δίπλα σου

Το πρωί που ξύπνησα έτρεξα αμέσως στο παράθυρο. Κάθε Ανοιξη παρατηρώ τη μουριά του γείτονα. Αυτή την περίοδο τα γυμνά της κλαριά βγάζουν τα πρώτα ανθάκια και πολύ γρήγορα γεμίζουν φυλλαράκια, θαρρείς βιαστικά λες και θέλουν να προλάβουν, να μην μείνουν πίσω από την εποχή τους. Πλέον τα πρωινά έχει μια υπέροχη δροσιά, όχι από αυτές τις κρύες του Χειμώνα. Το κατάλαβες έτσι; Η... κακιά εποχή είναι πια πίσω μας. Οση κακοκαιρία κι αν έρθει από δω και μπρος θα κρατήσει λίγο...


Στον δρόμο για τη δουλειά πέρασα από την αγαπημένη οδό των γιασεμιών. Η μύτη μου με πήγε κατευθείαν σε μια πολυκατοικία. Μπήκα λοιπόν στον πειρασμό και έκοψα ένα μικρό ματσάκι. Παρακάτω, προς το ρέμα Χαλανδρίου, πέτυχα τα... σταφύλια της Ανοιξης. Είναι η γλυ(τ)σίνια, με τα μοβ λουλούδια που μυρίζουν εκπληκτικά. Η μονοκατοικία ήταν γεμάτη με τσαμπιά και έκοψα μερικά. Ολο χαρά συνέχισα την πεζοπορία μου.


Τα έφερα στο γραφείο και τα μοιράσαμε σε ποτηράκια. Ο καθένας μας φέρνει από μερικά λουλούδια και φτιάχνουμε μικρά μπουκετάκια για να απολαμβάνουμε την Ανοιξη έστω και εντός των τειχών. Ποιος είπε πως την Ανοιξη δεν μπορείς να τη βρεις και στις πόλεις. Σε κάθε γωνιά σε περιμένει και μία έκπληξη. Η Ανοιξη είναι εδώ, άνοιξε την αγκαλιά σου και κλεισ' την μέσα!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου