Πέμπτη, 14 Απριλίου 2016

ΤΖΙΤΖΙΚΑΣ, Ή ΜΕΡΜΗΓΚΑΣ;

Πάρε θέση

Τον γνωστό μύθο του Αισώπου, όλοι λίγο - πολύ τον ξέρουμε. Με το μερμήγκι που μες στο κατακαλόκαιρο δούλευε σαν το... σκυλί (πως βέβαια από τη μία λέμε ότι κάποιος δουλεύει σαν το σκυλί, αλλά από την άλλη πως κάνει και σκυλίσια ζωή -κοινώς ξύνεται-, αυτό το έχω απορία), ενώ το τζιτζίκι το κορόϊδευε και έκανε ζωάρα, θυμάσαι. Ε, αυτό είμαι κι εγώ. Οχι, δηλαδή τζίτζικας, αλλά εργατικός μέρμηγκας! Δεν πρόλαβαν να πιάσουν οι ζέστες και πήρα τα βουνά και τα δάση για να μαζέψω κουκουνάρια και μικρά κλαράκια που θα τα χρησιμοποιήσω τον επόμενο Χειμώνα για προσάναμμα στο τζάκι.


Αφού περιηγήθηκα σε δασάκι κοντά στην Αθήνα, μάζεψα δύο σακούλες και αποφάσισα να μην πάρω περισσότερα για να μείνει και για τους άλλους. Ολο χαρά επέστρεψα στο σπίτι και αποθήκευσα το προσάναμμα πλάι στη στοίβα με τα ξύλα που παραμένει υψηλή λόγω του σχετικά ζεστού φετινού Χειμώνα. Ανέβηκα στο μπαλκόνι και έκανα κηπουρική και καθαριότητες ξυπόλητος. Το νερό παραμένει μπούζι, αλλά είναι αναζωογονητικό.


Κάποτε που κουράστηκα με τις δουλειές έκανα ένα ωραιότατο ντους και ύστερα ήρθαν οι... ξάπλες! Διότι είναι καλό να είσαι εργατικός και προνοητικός, όμως χρειάζεται και λίγο τζιτζίκι στην καθημερινότητα. Αλλιώς, πως;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου