Τρίτη, 5 Απριλίου 2016

Η ΑΒΑΣΤΑΧΤΗ ΕΛΑΦΡΟΤΗΤΑ ΤΟΥ... ΕΙΝΑΙ

Πιπέρι στο στόμα (μου)

Ζητώ ταπεινά συγγνώμη που μας αποκάλεσα, εμάς τους Ελληνες, κάφρους. Εγραψα κι εγώ ότι πετάμε τα σκουπίδια όπου βρούμε, ακόμη κι αν είναι γεμάτοι οι κάδοι εκεί τα παρατάμε και τι άκουσα δεν περιγράφεται. Ο ένας είπε ότι κάνω προπαγάνδα (ε;), υπέρ ποιου δεν κατάλαβα. Και το... τερμάτισε λέγοντας πως θα μπορούσα να έχω βγάλει εγώ τα σκουπίδια έξω από τον κάδο μόνο και μόνο για να τα φωτογραφίσω και μετά να κάνω τα προπαγανδιστικά μου, ξέρεις εσύ (σαν κι αυτό με τις χαμένες κάλτσες στο πλυντήριο, τι ακούω). Η άλλη το πήγε στους αλλοδαπούς, ότι δηλαδή αυτοί βρωμίζουν, μια άλλη κατηγόρησε τον Δήμο. Για να το κλείσουμε: φαίνεται πως μάλλον εγώ ζω σε άλλη Ελλάδα.


Στη χώρα όπου κινούμαι σπάνια θα βρω ράμπα αναπήρων ελεύθερη! Δεν θα περπατήσω σχεδόν ποτέ στο πεζοδρόμιο είτε επειδή θα με κυνηγάει κάποιο μηχανάκι, είτε επειδή θα το καταλαμβάνει κάποιο όχημα, είτε επειδή είναι μικρό και με σπασμένες πλάκες. Δεν θα μυρίσω το άρωμα του καφέ ή του φαγητού μου επειδή κάποιος επιμένει να καπνίζει σε κλειστό δημόσιο χώρο. Δεν θα απολαύσω τη βόλτα μου δίχως να βρω δεκάδες σκουπίδια και κόπρανα ζώων παρατημένα τριγύρω. Πολλές φορές δεν θα σεβαστούν τη σειρά μου σε κάποια ουρά. Θα με «κλείσουν» με διπλοπαρκάρισμα κι αν μιλήσω θα με βρίσουν κιόλας. Κι ας μην πιάσουμε καλύτερα τα της οδικής μας συμπεριφοράς. Ολα αυτά μαζί δε, μπορεί να μου συμβούν (μόνο σε μένα όμως) μέσα σε ελάχιστες ώρες. Τα παραδείγματα είναι απίστευτα πολλά και η λίστα μακριά κι ατέλειωτη. Ολα αυτά δεν είναι εξαιρέσεις στην Ελλάδα, αλλά ο κανόνας. Κάτι που δείχνει ότι και κάφροι είμαστε και δεν έχουμε καθόλου παιδεία, αφού πιστεύουμε πως η ελευθερία μας ξεκινά και τελειώνει όπου μας βολεύει.


Κάποιοι συμπολίτες μου λοιπόν που θίχτηκαν επειδή μας αποκάλεσα κάφρους ανήκουν -κατά τη γνώμη μου- στην κατηγορία ανθρώπων που ποτέ δεν θα παραδεχθούν το λάθος τους. Αυτοί που έχουν μόνο δικαιώματα και ποτέ υποχρεώσεις. Πάντα θα φταίει ένας άλλος, ποτέ εκείνοι. Ο Δήμος, το κράτος, η Ε.Ε., οι εξωγήινοι, το Σύμπαν, ο Θεός που μας έπλασε και μας βασανίζει. Και σταματώ εδώ, γιατί είναι Ανοιξη και έχει τόση ομορφιά εκεί έξω που δεν έχω χρόνο για γκρίνιες, άσε με!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου