Σάββατο, 9 Απριλίου 2016

ΤΟ... ΝΗΣΙ ΤΗΣ ΑΘΗΝΑΣ

Περπατάδα στην Πλάκα

Αποτελεί πόλο έλξης εκατομμυρίων τουριστών από όλη την Υφήλιο κι όμως εμείς οι Αθηναίοι ελαφρώς τη σνομπάρουμε. Η Πλάκα είναι μεν τουριστική, όμως αν πραγματικά θες να την ανακαλύψεις, θα βρεις τους θησαυρούς που κρύβει, θησαυροί που δεν φαίνονται με μια φευγαλέα ματιά.


 

Μόλις μερικά μέτρα από το κέντρο της πόλης και ξαφνικά νιώθεις πως βρίσκεσαι αλλού. Σε κάποιο νησί, στη χώρα του, ψηλά στον λόφο, πλάι στο εκκλησάκι και με θέα στο πέλαγος. Και όχι άδικα, αφού τα Αναφιώτικα, η πιο όμορφη και γραφική συνοικία της Πλάκας είναι φτιαγμένη από Αναφιώτες οικοδόμους και έχει κυκλαδίτικο ρυθμό.




Στο δεύτερο μισό του 19ου αιώνα οι Αναφιώτες αναζητούσαν κατοικία στην πρωτεύουσα, όμως επειδή το κόστος ενοικίασης και η αγορά γης ήταν πολύ ακριβά, κατέληξαν στη βορειοανατολική πλευρά του λόφου της Ακρόπολης. «Κατέληξαν» δηλαδή δεν το λες, αφού θεωρείται από τις πλέον προνομιούχες περιοχές της Αθήνας, κάτι που ίσως να μην ίσχυε τότε...




Τα κτίρια της Πλάκας είναι διατηρητέα και ο επισκέπτης μπορεί να περπατήσει σε μια συνοικίας της παλιάς πόλης, όπως δηλαδή ήταν η Αθήνα πριν από περίπου 100 χρόνια. Και πραγματικά εδώ ο χρόνος έχει σταματήσει. Ησυχία, ηρεμία, γαλήνη, ασφάλεια... Οι πόρτες είναι ανοιχτές. Τα δρομάκια περνούν μέσα από τις αυλές των σπιτιών. Απλωμένα ρούχα, τραπέζια στρωμένα, γάτες που τεμπελιάζουν νωχελικά σε σοκάκια και κεραμίδια.




Από κει ψηλά η θέα είναι μοναδική. Σου κόβει την ανάσα. Σε συνεπαίρνει το χάος της μεγαλούπολης, που όμως μοιάζει μια σταλιά και σε κάνει να αναρωτιέσαι: «μα, πως χωράμε όλοι εκεί μέσα»; Πάνω σου, η Ακρόπολη, πίσω σου η πρωτεύουσα. Ηρεμία και πολιτισμός, σε αντίθεση με βοή, οχλαγωγία και Νεοέλληνες. Ολες οι αντιθέσεις της πατρίδας μας τόσο κοντά και ταυτόχρονα τόσο μακριά.




Περπατώντας κανείς στην πρωτεύουσα θα βρει ίχνη κι από άλλες περιοχές όπως η Πλάκα, όπου οι εσωτερικοί μετανάστες έφερναν στην πόλη την αρχιτεκτονική του τόπου τους. Καμία όμως δεν έχει καταφέρει να σωθεί από την οικοδομική... ανάπτυξη που έφερε το πέρασμα των χρόνων.




Δυστυχώς στην Ελλάδα έχουμε μεγάλο θέμα με το παρελθόν μας. Από τη μία το χρησιμοποιούμε κάθε φορά που βρισκόμαστε σε δύσκολη θέση, από την άλλη όμως το καταστρέφουμε στο όνομα μιας νέας ανάπτυξης, ενός εκσυγχρονισμού, μιας ανάγκης μας να αφήσουμε πίσω το παλιό και να ακολουθήσουμε κάτι ίσως εντελώς ξένο προς τα εμάς...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου