Τρίτη, 24 Μαΐου 2016

Η ΑΠΑΣΧΟΛΗΣΗ ΣΤΗ «ΣΥΓΧΡΟΝΗ» ΕΛΛΑΔΑ

Εργασία και... χαρά

Ζω, υπάρχω, αναπνέω, εργάζομαι... Δημιουργώ, χαίρομαι, ονειρεύομαι, ελπίζω. Βρείτε το λάθος, τα λάθη στις παραπάνω λέξεις, έννοιες... Στη μοντέρνα Ελλάδα τίποτε πια δεν είναι δεδομένο, τίποτε πια δεν είναι όπως το είχαμε μάθει. Σε μερικές περιπτώσεις βέβαια, αυτό δεν είναι απαραίτητα κακό. Στον ιδιωτικό τομέα, που έχει πληγεί όσο κανένας, τα πράγματα δεν είναι έτσι όπως νομίζουν οι... απέξω. Οι περισσότεροι υπάλληλοι εργάζονται με έναντι, σε πολύ κακές συνθήκες (ανασφάλιστοι, απασχολούμενοι κάποιες ημέρες), με άσχημες συμπεριφορές και... τεφτεράκια για να σημειώνουν τι έχουν πληρωθεί, τι τους χρωστάνε, πόσα θα χάσουν τον επόμενο μήνα, εάν τη βγάζουν ή δεν τη βγάζουν...


Η απλήρωτη εργασία είναι -ίσως- το δυσκολότερο πράγμα που κλήθηκα να κάνω ποτέ στη ζωή μου. Δεν έχεις ενδιαφέρον κανένα. Ξυπνάς, πας στη δουλειά σου, προσπαθείς να κάνεις ό,τι καλύτερο κι όμως μέσα σου γνωρίζεις πολύ καλά πως όλο αυτό είναι τσάμπα, είναι μάταιο, είναι κάτι ήδη χαμένο. Είσαι ένας μέρμηγκας που δουλεύεις για τα τζιτζίκια αυτού του κόσμου, που θα συνεχίσουν να περνάνε ζάχαρη ακόμη και μετά τον δικό σου καταποντισμό. Παρατηρούσα τα μυρμήγκια που εργάζονται σκληρά για να απολαύσουν τους κόπους τους τον Χειμώνα. Καθένα μόνο του, ή με τη βοήθεια κάποιου άλλου εάν το αντικείμενο που έχουν να κουβαλήσουν είναι πιο βαρύ. Στους νόμους της φύσης, που τηρούνται αυστηρά, υπάρχει ισορροπία και μεγαλύτερη τιμιότητα από ότι στους δικούς μας. Εμείς τραβήξαμε άλλον δρόμο...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου