Δευτέρα, 30 Μαΐου 2016

ΜΙΑ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ ΣΤΟ ΙΠΠΟΚΡΑΤΕΙΟ

Θάλαμος... πλαζ

Μέσα, έξω, πάνω, κάτω. Βρίσκομαι στο Ιπποκράτειο νοσοκομείο, στο κέντρο της Αθήνας. Φροντίζω έναν συγγενή, ψάχνω σε γραφεία, αναζητώ ανθρώπους, αναζητώ τη ζωή μέσα σε έναν χώρο όπου όλοι θέλουν ακριβώς το ίδιο πράγμα. Ψυχρά χαμόγελα, τυπικότητα, μα και ζεστασιά, φροντίδα, ενδιαφέρον, ανθρωπιά. Σε ένα μεγάλο νοσοκομείο θα βρεις κάθε συναίσθημα, κάθε βλέμμα. Περνάω όλες τις διαδικασίες της εισαγωγής ενός ασθενούς που μοιάζουν πάρα πολύ με όλες τις άλλες δημόσιες υπηρεσίες. Πας εδώ, πας εκεί, πας απέναντι, στον 1ο, στο -1, πάλι στον 1ο και μετά στον 3ο. Ορισμένοι μάλιστα σου θυμόμουν που δεν ξέρεις ακριβώς τι πρέπει να κάνεις, ή πως πάνε στις ακτινογραφίες πατριώτη! Κάποτε όλα τελειώνουν και ο θάλαμος με τα 4 κρεβάτια -ευτυχώς όλα άδεια- φαντάζει με όαση! Και είναι...


Θέλω να γνωρίσω τον χώρο, να εγκλιματιστώ. Βγαίνω στον διάδρομο. Θαυμάζω την αρχιτεκτονική του χώρου. Είναι και το άγαλμα της Ερευνας εδώ. Κόσμος ανεβοκατεβαίνει στις σκάλες. Μια συνεχής κίνηση. Σαν ρυάκι. Ολοι κάπου έχουν να πάνε. Σε κάποιον δικό τους άνθρωπο. Βιάζονται, προσπερνάνε, δεν κοιτάνε στα μάτια... Κάνει ζέστη. Κοιτάζω τους διακόπτες για τους ανεμιστήρες και τους βάζω στο 2. Μια όαση δροσιάς πλημμυρίζει το κλιμακοστάσιο. Κοιταζόμαστε με τους αγνώστους και για κάποια δευτερόλεπτα μας ενώνει αυτή η θαλπωρή του... διαδρομίσιου μελτεμιού!


Κάτι με τρώει. Ψάχνω απεγνωσμένα να βρω το «Grey's anatomy»! Ετσι θέλω να έχω στον νου μου τα νοσοκομεία. Μετά από λίγο, το βρίσκω. Γιατροί που περιτριγυρίζονται από νέους μαθητευόμενους χαμογελούν, φλερτάρουν, ζουν αλλιώς μέσα σε ένα κτίριο όπου η ζωή ούτως ή άλλως μετρά διαφορετικά! Κάποια στιγμή ανοίγει μια πόρτα, πλάι στην κουζίνα και βγαίνει μια κοπέλα ασιατικής καταγωγής. Νοσηλεύτρια, γιατρός, δεν έχει σημασία. «Κριστίνα», θέλω να της φωνάξω!


Επιστρέφω στον θάλαμο. Στο απέναντι κρεβάτι υπάρχει μια σπαστή καρέκλα, από αυτές που είχαμε για την πλαζ τη δεκαετία του '80. Ξαφνικά το δωμάτιο δεν υπάρχει πια και είμαι σε μια παραλία. Θα ξαναπάμε θάλασσα. Αλήθεια σου το λέω. Σύντομα...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου