Σάββατο, 11 Ιουνίου 2016

ΤΑ ΤΑΞΙΔΙΑ ΤΩΝ ΑΛΛΩΝ

Με αεροπλάνα και βαπόρια

Οταν έρχονται συγγενείς από μακριά, φέρνουν μαζί τους έναν άλλον αέρα, μια άλλη ατμόσφαιρα, σε κάνουν να ξεχνιέσαι, σε συμπαρασύρουν στον δικό τους χαλαρό ρυθμό. Ετσι έγινε όλες αυτές τις μέρες που στην παρέα μου είχα τον δεύτερο θείο Σπύρο και την τριτοξαδέρφη, Μία. Φάγαμε πολύ και καλά, ήπιαμε, γελάσαμε θυμηθήκαμε ανθρώπους, μοιραστήκαμε αναμνήσεις,  «χαθήκαμε» στα γενεαλογικά δέντρα. Πάνω από όλα όμως ξεχαστήκαμε. Εστω και για 3-4 μέρες, τα προβλήματα και η μιζέρια πέρασε σε δεύτερη μοίρα και μαζί τους έκανα κι εγώ μίνι διακοπές.


Σήμερα το πρωί «πεταχτήκαμε» στο αεροδρόμιο επειδή ο θείος είχε ξεχάσει στο αεροπλάνο από Αμερική το τάμπλετ του, το είχαν βρει, το κράτησαν και το παρέλαβε. Στο «Ελευθέριος Βενιζέλος» επικρατούσε ένας μικρός πανικός. Στις διεθνείς πτήσεις οι επιβάτες ήταν φορτωμένοι με βαλίτσες και τρόλεϊ, όλες τους πιθανόν γεμάτες και με καλούδια από την Ελλάδα. Ζήλεψα; Αν ζήλεψα λέει! Ενας μπαμπάς έκανε βόλτα τα παιδιά του με το καρότσι των αποσκευών. Κάποιοι άλλοι γελούσαν δυνατά. Μια τουρίστρια, εξαντλημένη, είχε καθίσει κάτω. Ενα πολύβουο μελίσσι!


Στη συνέχεια πήγαμε λιμάνι, στα κρουαζιερόπλοια. Οι συγγενείς μου θα έπαιρναν την απογευματινή κρουαζιέρα για Σαντορίνη - Εφεσο - Μύκονο - Ρώμη. Εμεινα για λίγο και χάζεψα το μεγαθήριο που έμοιαζε σαν 20 πολυκατοικίες ενωμένες. Στο πλοίο θα επέβαιναν περισσότερα από 4.000 άτομα και 2.000 πλήρωμα. Γουάου δηλαδή. Αλλο να το βλέπεις στην τηλεόραση και άλλο από κοντά. Τους άφησα στον έλεγχο και έφυγα. Για λίγο στάθηκα να το δω και πάλι. Φαντάστηκα πως θα ήταν να ήμουν κι εγώ μέσα, να ταξίδευα στα νησιά, να έκανα μια βουτιά στην πισίνα, να έτρωγα στο ιταλικό, να έπινα ποτό στο μπαρ με τον γυάλινο πάτο που βλέπεις το νερό, να απολάμβανα μια ταινία στο θερινό σινεμά στο πάνω κατάστρωμα, να έβλεπα μια παράσταση στο θέατρο, να έπινα καφέ δίπλα στις στρογγυλές χρυσές κιτς σκάλες. Κάποτε έφυγα. Τα σπίτια έξω από το λιμάνι έμοιαζαν φτωχικά, είχε και κίνηση στον Πειραιά. Επιστροφή στην Ελλάδα! Ελαφρώς απότομη κιόλας...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου