Δευτέρα, 13 Ιουνίου 2016

ΑΝ ΕΙΣΑΙ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟΣ, ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙΣ;

Το μίσος μέσα μας

Τώρα είναι το Ορλάντο, παλαιότερα ήταν η Κωνσταντινούπολη, το Παρίσι, οι Βρυξέλλες και πάει λέγοντας... Κάποτε είναι γκέι, άλλοτε αλλόθρησκοι, ίσως μαύροι, σίγουρα πάντως «διαφορετικοί»! Τι κάνει τους ανθρώπους να φανατίζονται τόσο πολύ ως προς κάτι διαφορετικό προς αυτούς και να θέλουν να το εξαλείψουν, να το αφανίσουν; Ολοι μας είμαστε διαφορετικοί, ας το καταλάβουμε επιτέλους. Το ότι κάτι είναι αλλιώτικο από εσένα, ίσως σε τρομάζει, ίσως σε φοβίζει. Εντάξει, το καταλαβαίνω. Δεν είναι ανάγκη να το αποδεχθείς, ούτε καν να το γνωρίσεις. Δεν μπορείς όμως να του απαγορέψεις να υπάρχει. Ρίξε μια ματιά γύρω σου! Η κοινωνία δεν είναι σαν εσένα. Μπορεί να έχει και σαν εσένα, δεν έχει όμως μόνο σαν εσένα! Ξύπνα, κοίτα τη δουλειά σου και προχώρα παρακάτω.


Στην επικράτηση και επέκταση του μίσους ανά τους αιώνες υπάρχουν πολλές ευθύνες. Και η θρησκεία έχει βάλει το χέρι της και τα πολιτικά κόμματα και τα δημόσια πρόσωπα και η τηλεόραση και η οικογένεια. Δυστυχώς κάθε γενιά αντί να εξελίσσεται, μαθαίνει να ζει με το μίσος. Να τρέφεται από αυτό, να πορεύεται με αυτό. Είσαι διαφορετικός από εμένα, είσαι εχθρός. Ποιος όμως θα κρίνει ποιος είναι αποδεκτός και ποιος όχι; Αυτός που με ευκολία σηκώνει ένα όπλο και σκοτώνει είναι δηλαδή ο σωστός; Ο αποδεκτός; Με σοκάρει που κόσμος χάνει απλώς τη ζωή του επειδή... έτσι! Κάποιος άλλος το αποφάσισε. Κάποιος που του έμαθαν να μισεί! Οπως με σοκάρει που υπάρχουν άτομα που συμφωνούν με τέτοιες ενέργειες και τις επικροτούν. Και μπορεί αυτή τη στιγμή η μάχη κατά της διαφορετικότητας να μην σε αγγίζει και να νιώθεις ασφαλής, τι γίνεται όμως όταν χτυπήσει και τη δική σου πόρτα;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου