Τρίτη, 28 Ιουνίου 2016

ΑΔΕΙΑ ΡΑΦΙΑ, ΚΑΤΣΟΥΦΙΑΣΜΕΝΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ

«Ξανά» το ίδιο έργο

Είχα μια δωροεπιταγή 10 ευρώ και ήθελα να την εξαργυρώσω σε ελληνική αλυσίδα σούπερ μάρκετ που τελευταία μας καλούσε να μπούμε «ξανά» στα καταστήματά της. Γενικά δεν είναι ένα σούπερ μάρκετ που επιλέγω για τα ψώνια μου. Πήγα μια μέρα όμως, έκανα μια βόλτα στους άδειους από πελάτες διαδρόμους, δεν βρήκα αυτά που συνήθως ψωνίζω και έφυγα απογοητευμένος. Οι υπάλληλοι τακτοποιούσαν τα προϊόντα στα ράφια ώστε να φαίνονται γεμάτα. Πίσω από τη... βιτρίνα όμως, δεν υπήρχε και δεύτερη σειρά προϊόντων... Η θέα και μόνο με τα άδεια ράφια με στεναχώρησε. Η άλλοτε Ελλάδα της αφθονίας ξεπέρασε τα όριά της και το μόνο που κατάφερε ήταν να φαληρίσει. Τα άδεια ράφια δείχνουν την πραγματική εικόνα της χώρας μας, που μπορεί να την κρύβουμε με χαμόγελα, θάλασσες, τουρίστες και ήλιο, όμως εμείς που ζούμε εδώ γνωρίζουμε πολύ καλά τι κρύβεται κάτω από το χαλί.


Μια φίλη, που ασχολείται με την εγχώρια αγορά, μού είχε πει πριν από λίγο καιρό: «Εάν ο πελάτης φύγει από το κατάστημά σου, δύσκολα επιστρέφει»! Πόσο δίκιο είχε. Εγώ πάλι επέστρεψα στο ίδιο σούπερ μάρκετ μερικές ημέρες μετά, αφού ήθελα να εξαργυρώσω την επιταγή φοβούμενος μήπως τη χάσω. Πήρα κυρίως καθαριστικά και με το ζόρι έπιασα τα 10 ευρώ. Επειτα πήγα στα μαγαζιά όπου συνήθως κάνω τα ψώνια μου. Αν έχεις χρόνο και διάθεση μπορείς να βρεις καλές προσφορές και ευκαιρίες, όμως θέλει τρέξιμο. Ας πούμε αγόρασα το γάλα που πίνω με μόλις -50% και το τυρί του τοστ επίσης με -40%.


Σήμερα διάβασα πως η εν λόγω εταιρία κατέθεσε αίτηση για να υπαχθεί στο άρθρο 99. Ακόμη μία πτώχευση. Κι άλλοι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα στον δρόμο. Πόσο κρίμα. Βλέπουμε ξανά το ίδιο έργο σε μια Ελλάδα που ρημάζει και δείχνει να κοιτάζει την ανάπτυξη με το κυάλι. Μακριά και να την/μας προσπερνά...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου