Παρασκευή, 3 Ιουνίου 2016

ΜΙΛΦΕΪΓ... ΡΥΖΟΓΑΛΟ

Το κέρασμα

Είμαστε που λες στην ορεινή Αρκαδία και μετά τη Στεμνίτσα, στον δρόμο μέσα από το δάσος προς Τρίπολη, συναντάς ένα εξίσου γραφικό χωριουδάκι, το Χρυσοβίτσι. Αγαπημένο μέρος. Οπως και «Το στέκι του Μωριά», του Θανάση. Περνώντας από το Χρυσοβίτσι, αξίζει να κάνεις μια στάση εκεί για να ξαποστάσεις και να γευτείς ελληνική και ελαφρώς «πειραγμένη» ελληνική κουζίνα. Φυσικά καθίσαμε. Ο Θανάσης όπως πάντα φιλόξενος και φιλικός μας έφερνε το ένα πιάτο μετά το άλλο. Δεν χρειάζεται να πάρεις κυρίως, πάρε σαλάτες (εντάξει απλώς ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΕΣ) και μεζεδάκια και θα με θυμηθείς. Ξεχώρισα τη σαλάτα μπρόκολο με τη μαγιονέζα και τη γαλοπούλα. Φυσικά μην παραλείψεις να πάρεις καγιανά, αυγά με σπαράγγια, αλλά και αυγά με παστό.


Καλά όλα αυτά, όμως το κλου ήταν το κέρασμα. Δυο μεγάλα πιάτα με μιλφέιγ ρυζόγαλο για την παρέα! Δεν υπάρχει! Σκέψου τώρα ρυζόγαλο σαν της γιαγιάς με χοντρό ρύζι, ανάμεσα σε καλοψημένα φύλλα κρούστας με γλάσο κανέλας και λεμονοθύμαρο, πασπαλισμένα με άχνη ζάχαρη. Θεϊκή γεύση, που ακόμη τη θυμάμαι, τη σκέφτομαι και την αναζητώ. Ποιος είπε λοιπόν πως εντυπωσιακά και γευστικά πιάτα τρώει κανείς μόνο στα γκουρμέ εστιατόρια των πόλεων; Θανάση: θα επιστρέψουμε για δεύτερο γύρο!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου