Δευτέρα, 6 Ιουνίου 2016

ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΗΜΕΡΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ: ΗΡΘΕ ΚΙ ΕΦΥΓΕ

Μόνοι με τα... πλαστικά μας

Και τώρα τι; Το περιβάλλον μας, αυτός ο άγνωστος, ο μακρινός συγγενής! Γιορτάσαμε και φέτος την παγκόσμια ημέρα περιβάλλοντος (5 Ιουνίου), έφυγε η υποχρέωση -όπως δηλαδή συμβαίνει με όλες τις παγκόσμιες ημέρες- και ευτυχώς ξεκινάμε πάλι τη δράση μας ως ελεύθεροι πολίτες: πετάμε σκουπίδια παντού! Τα βρίσκω σε δρόμους και πάρκα, σε πλατείες και παραλίες. Δόξα τω Θεώ τα σκουπίδια μας τα παρατάμε όπου βρούμε, τις περισσότερες φορές δε σε άριστη κατάσταση, του κουτιού. Απλώς τα αφήνουμε εκεί και κάποιος άλλος θα τα μαζέψει, πρόβλημά του. Είναι όμως;


Διαβάζω σε έρευνες για τις επικίνδυνες διαστάσεις που έχει πάρει η μόλυνση του περιβάλλοντος κι ας μην είναι ακόμη τόσο ορατή στο γυμνό μάτι. Πέρα από τα καυσαέρια, την αποψίλωση των δασών και όλα τα χημικά που χρησιμοποιούμε καθημερινά υπάρχει ένας μεγάλος εχθρός για τη Γη που ακούει στο όνομα: πλαστικό. Εκατομμύρια τόνοι πλαστικού ταξιδεύουν στους ωκεανούς κάθε χρόνο. Και εδώ ξεκινά το πρόβλημα. Τα πλάστικά αυτά κατακερματίζονται σε μικροσκοπικά κομματάκια στο θαλασσινό νερό μολύνοντάς το με τοξίνες.


Τα ψάρια και τα θαλασσοπούλια καταπίνουν τα πλαστικά κομματάκια, μεταφέροντας τα συστατικά τους στη διατροφική μας αλυσίδα. Επιπλέον τα πλαστικά δεν βιοδιασπώνται και δημιουργούν χωματερές, μερικές από τις οποίες είναι σε μέγεθος όσο η Ισπανία και η Πορτογαλία μαζί! Παράλληλα οι επιστήμονες έχουν παρατηρήσει ότι τόνοι πλαστικού... αγνοούνται. Πού να έχει χαθεί άραγε; Στο πιάτο μας, ή μέσα μας, ίσως;


Εν τω μεταξύ μόνο στις ΗΠΑ χρησιμοποιούνται περίπου 50 δις πλαστικά μπουκάλια νερού ετησίως. Από αυτά μόλις το 1/4 ανακυκλώνεται και τα υπόλοιπα σκορπίζονται στο περιβάλλον όπου και παραμένουν για χρόνια μέχρι τελικά να διαλυθούν. Την επόμενη φορά που θα πετάξεις κάτω ένα πλαστικό μπουκάλι, σκέψου το περισσότερο.


Ψάχνοντας στο Ιντερνετ βρήκα μια πολύ ωραία ιδέα για το πως θα μπορούσαμε να γλιτώσουμε από τα πλαστικά μπουκαλάκια νερού (και όχι μόνο). Το Ooho! είναι σαν μια μεγάλη σταγόνα νερό που φτιάχνεται από βιοδιασπώμενο θαλασσινό φύκι. Τρυπάς τη μεμβράνη και πίνεις το νερό. Εχει πλάκα, είναι φθηνό για να το κατασκευάσεις, είναι ασφαλές για τον άνθρωπο και θα έλυνε μεγάλο μέρος του προβλήματος που προκαλεί το πλαστικό. Το θέμα όμως είναι: θέλουμε; Γιατί το πλαστικό είναι μεγάλη... μπίζνα παγκοσμίως, ας μην γελιόμαστε!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου