Παρασκευή, 10 Ιουνίου 2016

XΡΥΣΟΨΑΡΟ; ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ ΔΕΝ ΘΑ ΠΑΡΩ

Μνήμη μου αγαπημένη

H Αμαλία είναι ένα ψάρι ενυδρείου. Στο σπίτι που τη φιλοξενεί την αγαπάνε, τη φροντίζουν, την ταΐζουν, της καθαρίζουν το νερό ώστε να έχει πάντα μια διαυγή εικόνα της... πραγματικότητας, φροντίζουν ακόμη και όταν λείπουν έστω για μερικές ημέρες, να της βρίσκουν ένα άλλο σπίτι ώστε να μην νιώθει μοναξιά. Το δε ενυδρείο της είναι 5άστερο! Με ένα μεγάλο κιούπι, αρχαίες κολώνες, σπασμένα γυαλιά (θησαυρούς δλδ), κοχύλια και χαλίκι, ωκεανός σου λέω!


Η Αμαλία είναι χρυσόψαρο, ή τύπου χρυσόψαρου δεν ξέρω να τα ξεχωρίζω. Με μπερδεύει λίγο η φουντωτή ουρά της και το λοφίο στο κεφάλι. Αραγε αληθεύει αυτό που λένε για τα χρυσόψαρα και τη μνήμη τους; Αυτή που κρατά μόλις 3 δευτερόλεπτα*; Τώρα ξέρω κάτι και αμέσως μετά το έχω ήδη ξεχάσει...


Πόσο διαφορετική θα ήταν η ζωή εάν συνέβαινε κάτι τέτοιο και με τους ανθρώπους! Ο,τι, μα ό,τι κακό μας συνέβαινε να το ξεχνούσαμε σχεδόν με το που θα συνέβαινε! Ωραίο ε; Μα, αυτό όμως θα είχε εφαρμογή και στις καλές μας στιγμές. Να ζήσεις -ας πούμε- έναν μεγάλο έρωτα, μια τεράστια χαρά, την εκπλήρωση ενός σούπερ φοβερού ονείρου και στο επόμενο κιόλας βλέμμα να μην το θυμάσαι καν; Χμμ... Χρυσόψαρο; Οχι, ευχαριστώ, δεν θα πάρω!

* Α, αυτό με τα χρυσόψαρα και τη μνήμη των 3 δευτερολέπτων δεν ισχύει! Επιστήμονες λένε πως τα χρυσόψαρα μπορούν να θυμηθούν κάτι που έγινε ακόμη και έναν χρόνο πριν!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου