Δευτέρα, 11 Ιουλίου 2016

Η ΕΠΟΧΗ ΤΩΝ... ΕΚΠΤΩΣΕΩΝ

Τι 30%, τι 40%, τι 50%

Ξεκίνησαν και για φέτος οι εκπτώσεις. Θα μου πεις, πότε είχαν σταματήσει; Και φυσικά δεν αναφέρομαι στις εκπτώσεις των καταστημάτων, αλλά στις εκπτώσεις που κάνουμε εμείς οι άνθρωποι. Στη ζωή μας, στην καθημερινότητά μας, στην εργασία μας, ακόμη και στους ίδιους μας τους εαυτούς. «Δεν τους συμπαθώ, αλλά τους κάνω παρέα για να έχω φίλους», λέει κάποιος. «Είμαι εγκλωβισμένη σε μία σχέση, όμως που να φεύγω τώρα. Να μείνω μόνη», αναρωτιέται μια άλλη. «Αν δεν είχα το δάνειο και την ανασφάλεια αυτής της κωλοεποχής, θα είχα φύγει από τη δουλειά μου. Δεν αντέχω άλλο», ψιθυρίζει ο διπλανός μας. Και τα παραδείγματα είναι αμέτρητα...


Δεν έχω καταλάβει πότε ακριβώς στη ζωή μας κάνουμε τις μεγαλύτερες εκπτώσεις. Οταν είμαστε μικροί που θέλουμε να είμαστε αρεστοί σε όλους, ή όταν μεγαλώνουμε που σαφώς δεν μας νοιάζει και τόσο η γνώμη των άλλων, όμως έχουμε περισσότερα να χάσουμε; Οι εκπτώσεις είναι μέσα μας είτε το θέλουμε, είτε όχι. Και όσο περισσότερο τις συντηρούμε, τόσο δεν προχωράμε μπροστά, δεν εξελισσόμαστε, δεν βρίσκουμε την ευτυχία.


Μπορούμε να ζήσουμε άραγε χωρίς εκπτώσεις; Μάλλον όχι. Στην κοινωνία που ζούμε, πάντα θα είμαστε αναγκασμένοι να κάνουμε εκπτώσεις. Το θέμα όμως είναι να κάνουμε τις λιγότερες δυνατές, αυτές που δεν θα μας φέρνουν σε κόντρα με τον εαυτό μας... Εχω κάνει κι εγώ εκπτώσεις σε φίλους, σχέσεις και δουλειά. Σε καμία περίπτωση δεν ήμουν ευτυχισμένος, όμως νόμιζα πως δεν είχα εναλλακτική. Αποδείχτηκε λοιπόν πως πάντα υπάρχει εναλλακτική!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου