Παρασκευή, 22 Ιουλίου 2016

ΟΤΑΝ ΣΤΟ ΣΙΡΙΑΛ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΓΙΝΕΣΑΙ... ΥΠΕΡΠΡΩΤΑΓΩΝΙΣΤΗΣ

Νέοι ρόλοι

Θυμάμαι, τρία χρόνια πίσω, ήμουν στο γραφείο της ψυχολόγου μου, μπερδεμένος, ώσπου κάποια στιγμή με ρωτά για τους ρόλους που αναλαμβάνω καθημερινά στη ζωή μου. Δεν την κατάλαβα. Μου εξήγησε και τότε συνειδητοποίησα πως καθημερινά τόσο εγώ, όσο και όλοι μας, αναλαμβάνουμε μια σειρά ρόλων, πολλούς από τους οποίους έχουμε μάθει να τους κάνουμε δίχως καλά - καλά να το καταλαβαίνουμε κιόλας. Ας πούμε εγώ τότε, αλλά και τώρα είμαι γιος, επαγγελματίας, κολλητός, φίλος, θείος, νονός, ξάδερφος, εραστής, ανιψιός, εσχάτως ΚΑΙ διαχειριστής! Τι γίνεται όμως όταν η ζωή τα φέρνει έτσι και μέσα σε μόνο μερικές ημέρες αναλαμβάνεις απότομα και νέους ρόλους, ρόλους που δεν τους περίμενες, δεν ήξερες καν ότι μπορείς να «παίξεις»;


Η ζωή δεν περιμένει, δεν προβλέπεται. Σου τα φέρνει όπως η ίδια θέλει. Αν δεν μπορέσεις να αντεπεξέλθεις, σε διαλύει, σε προσπερνά. Μπορεί να είσαι... τυχερός και τις ευθύνες των ρόλων που θα έρθουν κατά πάνω σου, να τις πασάρεις σε κάποιον άλλον. Αν όμως δεν έχεις κάποιον άλλον, τότε τι; Τότε σηκώνεις ανάστημα και το αντιμετωπίζεις με το κεφάλι ψηλά. Η ζωή είναι σκληρή. Θέλει να την πιάσεις από τα μαλλιά. Δεν υπάρχουν περιθώρια για κλάψες και γκρίνια. Οχι τώρα, ίσως μετά. Μπορεί να με δεις σε μια γωνιά στον χώρο μου να κλαίω, να, έτσι λίγο, όμως εκεί έξω είμαι όρθιος, στέκω γερός και δυνατός και παίζω το νέο σενάριο που μου παρέδωσε η ζωή. Από τη μία μέρα στην άλλη κράτησα όλους τους παλιούς μου ρόλους, αλλά και μερικούς νέους: του πατέρα, της μάνας, του κηδεμόνα, της νταντάς, του ηγέτη, του τσαμπουκαλή, του ψυχολόγου, του εξομολογητή, του Θεού!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου