Δευτέρα, 25 Ιουλίου 2016

ΕΥΤΥΧΩΣ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΚΑΙ ΑΛΛΟΙ «ΤΡΕΛΟΙ»

Ανάμεσά μας

Είμαι στην αγαπημένη μου παραλία. Αυτήν που έχω καθαρίσει και καθαρίζω κάθε φορά που επισκέπτομαι, αφού οι συμπολίτες μας θεωρούν άκρως φυσιολογικό να παρατούν τα σκουπίδια τους όπου θέλουν. Μετά από αρκετές... καταδρομικές η παραλία ήρθε σε μεγάλο βαθμό στα ίσα της και πλέον την απολαμβάνουμε με μεγάλη χαρά και ικανοποίηση. Τις προάλλες όμως ο δυνατός βοριάς μας εκτόπισε σε άλλο κομμάτι της παραλίας, διπλανό. Εκεί με λύπη μου διαπίστωσα πως ο νοτιάς των προηγούμενων ημερών είχε βγάλει και εγκλωβίσει εκατοντάδες σκουπίδια.


Αποφασίσαμε πρώτα να απολαύσουμε το μπάνιο μας και μετά να πιάσουμε δουλειά. Αλλωστε πια δεν πηγαίνω στην παραλία χωρίς μεγάλες σακούλες σκουπιδιών. Ξάφνου το μάτι μου έπεσε σε δύο κυρίες που όργωναν την παραλία. Πάνω - κάτω με σακούλες στα χέρια. Χάρηκα! Δεν είμαστε μόνοι τελικά. Οι κυρίες μάζεψαν κάτι παραπάνω από 4 σακούλες. Οση ώρα το έκαναν στην ίδια παραλία βρισκόταν ένας άντρας που τις κοίταζε και ούτε καν σηκώθηκε να βοηθήσει. Τα γνωστά...


Δεν θα γράψω πάλι για το πόσο κάφροι είμαστε σε σχέση με το περιβάλλον, τους συνανθρώπους μας κλπ. Αλλά όσο και να προσπαθείς να μάθεις σε ένα γουρούνι να μην κυλιέται στις λάσπες και τον χρόνο σου θα χάσεις και το γουρούνι θα παραμείνει γουρούνι και η λάσπη θα ξεραθεί! Τζίφος δηλαδή από όποια πλευρά κι αν το δεις. Μόλις τελειώσαμε το μπάνιο μας πήγαμε στην παραλία και κάναμε τη δική μας συμπληρωματική προσπάθεια. Μαζέψαμε 7 (!) σακούλες ακόμη και πλέον η αμμουδιά έχει μόνο μικρά κομμάτια πλαστικού και δεκάδες καπάκια. Αυτά θα τα μαζέψουμε μιαν άλλη φορά. Να τα δώσουμε εκεί που τα συγκεντρώνουν για να αγοράσουν αναπηρικά αμαξίδια! Τίποτα δεν πάει χαμένο. Ισως τελικά ούτε ο κόπος όλων εμάς που διατηρούμε το περιβάλλον καθαρό για όλους μας...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου