Τρίτη, 26 Ιουλίου 2016

ΤΟ ΔΩΡΟ ΤΗΣ ΖΩΗΣ

Μένω εδώ

Γεννιέμαι... Πεινάω... Μου δίνεις γάλα. Ζω! Μεγαλώνω. Υπάρχω. Με βλέπεις. Σε έχω ανάγκη. Να είσαι εδώ, πλάι μου. Μαζί μου... Να σταθώ, να περπατήσω. Κι ύστερα... Φεύγω, αναζητώ τον δρόμο, την πορεία μου. Χάνομαι, ξεμακραίνω. Τον νου σου: με μεγάλωσες. Εσύ! Μην φοβάσαι. Ξέρεις ποιος είμαι, ξέρεις ότι ακόμη κι αν χαθώ στον ορίζοντα, αν πετάξω με τα φτερά που μου 'δωσες, μόνο μια στροφή μακριά θα είμαι...


Περνά ο καιρός. Ζεσταίνουν οι Χειμώνες μας. Αλλάζει η πατημασιά... Αλλάζουν οι ρόλοι. Ποιος έχει ανάγκη ποιον; Κάτσε να ξαποστάσεις. Είμαι εγώ εδώ. Στηρίξου! Μην τρομάζεις, ακούς; Ολα είναι εδώ, μπροστά μας. Τα ζούμε, τα νιώθουμε. Κύκλος είναι, γυρίζει. Εγώ μεγάλος, μωρό εσύ. Γάλα, νερό, φάρμακο, σταγόνα! Ζωή!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου