Τρίτη, 5 Ιουλίου 2016

ΚΕΦΤΕΔΑΚΙΑ ΜΕ... ΓΙΑΣΕΜΙ

Μεσημεριανή ταραχή

Ερχομαι στη δουλειά. Κάνει ζέστη. Δεν έχω και τρελή όρεξη. Σκάω. Περπατώ 2,3 χιλιόμετρα τύπου γυμναστική, τύπου δεν θέλω να πάρω και λεωφορείο και να περιμένω ακόμη μία ανταπόκριση. Σήμερα η μετακίνηση είχε μεγάλη καθυστέρηση. Μιάμιση ώρα και ακόμη βρίσκομαι στον δρόμο. Απελπισία. Να μην σου τύχει. Στρίβω στην οδό των Γιασεμιών. Ψυχή. Κάτι αυτοκίνητα περνούν κι αυτά αραιά και που. Οι κάτοικοι είναι κλεισμένοι στα σπίτια τους. Ξάφνου η μύτη μου πιάνει... σήμα!


Από κάποια κουζίνα μυρίζουν κεφτεδάκια. Την ώρα που ψήνονται ρε φίλε. Σνιφάρω λίγο. Αρχίζω και ψάχνω να δω από που έρχεται η μυρωδιά. Φυσικά δεν τα καταφέρνω. Κάτω τα γιασεμί, ζήτω τα κεφτεδάκια! Το στόμα μου σαλιώνει. Σκέφτομαι και τις πατατούλες τις τηγανητές δίπλα. Και τη χωριάτικη. Και ωραίο ψωμάκι με προζύμι να λιώσουμε στις παπάρες. Η μυρωδιά συνεχίσε να με ακολουθεί για μερικά τετράγωνα. Μπήκα στη δουλειά με το μυαλό σε καλοκαίρια, ξυπολισιές, νησιά, θάλασσες, παιδικά χρόνια, Ελλάδα...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου