Σάββατο, 6 Αυγούστου 2016

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2016

Κλείνω κι έρχομαι

Ωσπου φτάνει αυτή η στιγμή. Που περίμενες καιρό... Που ονειρευόσουν. Και τώρα; Τώρα σου φαίνεται σαν ψέμα. Διακοπές! Ο χρόνος σταματά, παγώνει. Τώρα είναι όλα για πάρτη σου. Κατεβάζεις διακόπτες, φεύγεις μακριά, εξαφανίζεσαι, αυτό άλλωστε δεν είναι το ζητούμενο; Οι διακοπές δεν είναι πια δεδομένες για κανέναν μας. Θυμάμαι τότε που ήταν -γιατί υπήρξε και τέτοια εποχή- πως τρωγόμουν με τα ρούχα μου. Δεν ζούσα τη στιγμή, με ενοχλούσαν τα πάντα, ήταν αυτό που έγραφα τις προάλλες για εκείνους που τα 'χουν όλα λυμένα και κλαίγονται. Εχω υπάρξει και τέτοιος..


Κλείνω κι έρχομαι! Δύσκολο ακούγεται, δύσκολο είναι πια... Εκεί που πας να αποφορτιστείς, όλες οι κακές σκέψεις και έγνοιες θα βρίσκουν πάντα τρόπο να εισβάλουν στο κεφάλι σου και σαν... πειρατής να θέλουν να σε κατακτήσουν. Ομως όχι! Φέτος θα προσπαθήσω να το δω αλλιώς: σαν μικρό παιδί. Οπως παλιά. Που μετρούσαμε πόσα μπάνια κάναμε και πόσα παγωτά φάγαμε. Για μερικές ημέρες το μόνο που θα με νοιάζει είναι τα σύκα που θα γευτώ από την... παράνομη συκιά, οι ξυπολισιές, οι ξάπλες κάτω από τα αλμυρίκια και οι βουτιές που θα κάνω. Και μάλιστα από ψηλά. Μακριά από τη «ζώνη ασφαλείας» μου. Εκεί βρίσκεται το πραγματικό καλοκαίρι!


Καλές διακοπές! ΜΠΙΛόγκ όβερ εν άουτ...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου