Κυριακή, 14 Αυγούστου 2016

ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ 2016

Προορισμός, το όνειρο

Δεν έχει σημασία που πηγαίνεις. Ούτε από που έρχεσαι. Σημασία έχει το ταξίδι! Η ζωή, οι άνθρωποί σου. Μπαίνω σε ένα πλοίο και χάνομαι στο Αιγαίο. Φεύγω μακριά. Αδειάζω... Κάθε λιμάνι και ένας μικρός καημός. Ενα μικρό σφίξιμο στο στομάχι λες και αφήνω πίσω μου ένα μικρό, τόσο δα κομμάτι από το DNA μου.


Το δικό μου λιμάνι αργεί ακόμη, όμως με ξεκουράζει να βλέπω στα μάτια των γύρω μου αυτή τη γλυκιά προσμονή της παιδικότητας. Των διακοπών. Του «τα αφήνω όλα πίσω μου και εξαφανίζομαι». Γιατί αυτό είναι οι διακοπές. Δεν είσαι εσύ. Είναι κάτι άλλο που έχει μέσα του και εσένα.


Κάποτε έρχεται και η σειρά μου. Κατεβαίνω. Νύχτα. Πως είναι εδώ; Μου αρέσει; Ταιριάζω; Η μέρα χαράζει και με φέρνει σε ακόμη έναν Παράδεισο! Το μυαλό μου χάνεται στο απέραντο γαλάζιο, αυτό που δεν μπορεί να αιχμαλωτίσει καμία κάμερα, κανένας φωτογραφικός φακός, όσο καλός κι αν είναι. Μόνο τα μάτια, η ψυχή και η καρδιά μπορούν να δουν...


Κάνω βουτιά. Το νερό με δροσίζει. Φυσάει, όχι όμως ενοχλητικά. Ξαπλώνω στις ζεστές πέτρες. Φορτίζω. Η θέα με μαγεύει, οι γκρεμοί, οι βράχοι, το μπλε που εδώ μοιάζει και είναι αλλιώς! Επιτέλους, ήρθα!

#Αμοργός

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου