Τρίτη, 2 Αυγούστου 2016

ΕΚΕΙ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ, ΕΚΕΙ ΠΟΛΥΤΕΧΝΕΙΟ

Η Αθήνα... πεθαίνοντας

Πέρα από τις γνώριμες τουριστικές γωνιές, πίσω από τις βιτρίνες και τα κλικ των επισκεπτών υπάρχει μια περιοχή (δηλαδή πολλές περιοχές) του κέντρου της Αθήνας που στενάζει. Με θλίψη και μεγάλη ΝΤΡΟΠΗ χθες το βράδυ επισκεπτόμενος το στολίδι μας, το Αρχαιολογικό Μουσείο διαπίστωσα πως η πέριξ περιοχή είναι σε μαύρο χάλι.


Παρατημένα και λεηλατημένα κτίρια, σπασμένα και βρώμικα πεζοδρόμια, λερωμένοι τοίχοι και ένα Πολυτεχνείο να ντρέπεσαι να το παρουσιάσεις! Γεμάτο χόρτα, σπασμένα τζάμια, γκράφιτι, διαφημιστικά, παρατημένο και απόκοσμο.


Κοιτάζοντας μέσα από τα κάγκελα είδα μια γυναίκα με μαντήλα, προφανώς... φοιτήτρια, αφού το άσυλο έχει καταφέρει να βιάσει αρκετά Πανεπιστήμια της χώρας μας έχοντας φυσικά απωλέσει για πάντα την όποια σημασία του.



Και δίπλα του, το πανέμορφο Αρχαιολογικό Μουσείο να στέκει φωτεινό, λαμπρό και παράδειγμα του πως θα μπορούσε να είναι η Αθήνα μας. Αισθάνθηκα ντροπή για τους τουρίστες που κοίταζαν από τη μία την παρακμή και από την άλλη την αναλαμπή ενός λαμπρού παρελθόντος αντάξιοι του οποίου δεν καταφέραμε ποτέ να είμαστε... Κρίμα! Δεν το θέλω αυτό για την πατρίδα μου...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου