Τρίτη, 30 Αυγούστου 2016

ΒΟΛΤΑ ΜΕ ΤΟΝ ΜΠΑΜΠΑ

Και τις ιστορίες του

Απόγευμα στη Στεμνίτσα. Τέλη Αυγούστου. Εδώ έχει ήδη αρχίσει να κάνει Φθινόπωρο, όχι όπως στην Αθήνα που επιμένει Καλοκαίρι. Είμαστε με τον μπαμπά στην πλατεία. Στο ένα του χέρι κρατά τη γκλίτσα του. Θέλει να κάνει μια βόλτα, να ξεπιαστεί, να γυμνάσει και λίγο το πόδι. Περπατάμε προς την έξοδο του χωριού προς το δάσος. Οταν καταλαβαίνω πως έχω πιο γρήγορο βηματισμό και τον κάνω να «τρέχει», φρενάρω λίγο. Τώρα πάμε πλάι - πλάι, ισότιμα. Ξεκινά να μου διηγείται ιστορίες.


Μου λέει για κάτι ξαδέρφια του. Πως πούλησαν το πατρικό τους στο χωριό. Πως τσακώθηκαν μεταξύ τους όταν η μία αδερφή κλέφτηκε με έναν άντρα που δεν τον ήθελε η οικογένειά της. Συνεχίζει... Προσπαθώ να συντονίσω στο μυαλό μου πρόσωπα με γεγονότα. Κάπου χάνομαι, μπερδεύομαι. Ομως τα λέει τόσο ωραία ο μπαγάσας που δεν πειράζει. Αφήνομαι στη διήγηση... Φτάνουμε προς την έξοδο της Στεμνίτσας. Τον ακούω λαχανιασμένο. Τον κοιτάζω με αγάπη. «Επιστρέφουμε», μου λέει. Θυμάμαι παλαιότερα, που εγώ ήμουν μικρός και κουραζόμουν. Και ήταν δίπλα μου να με στηρίξει. Τότε εκείνος... Τώρα εγώ... Μπαμπά μου!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου