Πέμπτη, 4 Αυγούστου 2016

ΑΥΓΟΥΣΤΕ ΚΑΛΕ ΜΟΥ ΜΗΝΑ

Καλοκαιρινές... κλάψες

Μία από τις πολλές αναμνήσεις που έχω από τα 16 χρόνια που εργάστηκα σε εφημερίδα είναι το άρθρο των διακοπών που έγραφε κάθε χρόνο ο εκδότης - διευθυντής μας. Κάθε χρόνο το ίδιο και είμαι σχεδόν σίγουρος ότι το ξανάγραφε, δεν ήξερε από κόπι πέιστ. «Αύγουστε καλέ μου μήνα, να 'σουν δυο φορές τον χρόνο» και υπό προϋποθέσεις θα μπορούσες να το χαρακτηρίσεις... γραφικά χαριτωμένο.


Εγραφε λοιπόν ο διευθυντής μας πως το καλοκαίρι στην Ελλάδα είναι το ίδιο, είτε για τον πλούσιο εφοπλιστή μεγιστάνα που καταφθάνει με το σκάφος του στη Μύκονο, είτε για τον νεαρούλη με το τροφαντό γκομενάκι που πάνε για μπάνιο με το παπάκι στη Λούτσα. Και οι δύο απολαμβάνουν τη θάλασσα, το Αυγουστιάτικο φεγγάρι, τα φαγητά κλπ με την ίδια χαρά και λαχτάρα. Ωσπου ήρθε η κρίση. Και ο νεαρούλης ίσως πούλησε το μηχανάκι και τον χώρισε το γκομενάκι, λόγω μιζέριας. Ο σκαφάτος της Μυκόνου δεν ξέρω τι απέγινε, ο διευθυντής μας πάντως χρεοκόπησε, όμως πριν χρεοκοπήσει μας έδειχνε ένα 20ευρω, το τελευταίο που είχε στην τσέπη του, και του το είχαν δανείσει μάλιστα οι σεκιουριτάδες του! Πάντως ούτε το τελευταίο καλοκαίρι (2012) πριν κλείσει η εφημερίδα λόγω οφειλών στους εργαζόμενους (που ακόμα περιμένουμε να εξοφληθούν), ο εν λόγω κύριος δεν έχασε τις διακοπές του στη Μύκονο.


Και χθες πάλι, «έπεσα» σε έναν γνωστό που στα πεταχτά μού είπε πως θα φύγει για δύο εβδομάδες στο σπίτι του, στο νησί των ανέμων, όμως ποτέ δεν ξεκουράζεται εκεί. Είναι τα πάρτι, είναι ο προγραμματισμός για να πας στη θάλασσα, είναι η βαβούρα, το πρωινό ξύπνημα των παιδιών για να κάνουν μπάνιο στην πισίνα και φυσικά η γυναίκα που κουβαλούν μαζί τους για να τα προσέχει... Τον κοίταζα με απορία, αλλά από ευγένεια κουνούσα το κεφάλι μου... συμπονετικά! Ορισμένοι άνθρωποι είναι τόσο εγκλωβισμένοι στον μικρόκοσμό τους, που δεν έχουν καμία επαφή με την πραγματικότητα! Στη μέχρι τώρα πορεία της ζωής μου, τις μεγαλύτερες κλάψες τις έκαναν -κυρίως- αυτοί που τα είχαν όλα λυμένα και όχι οι φτωχοί, πλην όμως -πέρα για πέρα- αξιοπρεπείς άνθρωποι...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου