Δευτέρα, 12 Σεπτεμβρίου 2016

ΚΑΘΕΝΑΣ ΜΕ ΤΟΝ ΓΟΛΓΟΘΑ ΤΟΥ

Blood brothers

Οταν πριν από περίπου τρεις μήνες ένα συγγενικό μου πρόσωπο θα έμπαινε στο νοσοκομείο για μια επέμβαση, χρειάστηκε να δώσω αίμα. Ηταν η πρώτη φορά που το έκανα και παρά τον αρχικό μου φόβο όλα πήγαν μια χαρά. Το θέμα με ευαισθητοποίησε και είχα αποφασίσει να γίνω εθελοντής αιμοδότης. Πάνω λοιπόν που έφτανε η ημερομηνία για την επόμενη αιμοδοσία μου έσκασε ένα θέμα υγείας με τον μπαμπά ενός φίλου και σήμερα το πρωί το αίμα πήγε τελικά σε εκείνον.


Τι φοβερό να μπορείς να σώσεις κάποιον άλλον αφιερώνοντας μόλις λίγο από τον χρόνο σου; Κρίμα που σαν λαός δεν είμαστε ούτε σωστά ενημερωμένοι, ούτε όμως και τόσο κοινωνικά συνειδητοποιημένοι ώστε να βάζουμε το καλό όλων σε προτεραιότητα. Πρέπει δηλαδή να μας συμβεί κάτι για να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε και τον συνάνθρωπο;


Φεύγοντας απο την αιμοληψία, που παρεμπιπτόντως περάσαμε υπέροχα με τις νοσηλεύτριες, βγήκα στο προαύλιο σκεπτόμενος όλους όσοι δίνουν τη δική τους μάχη. Οι ασθενείς για τη ζωή τους, οι εργαζόμενοι για τη δουλειά τους, οι συνταξιούχοι για τα φάρμακά τους, οι νέοι για το μέλλον τους σε αυτή τη χώρα και τα... πρωτάκια του σχολείου στον νέο δρόμο που ανοίγεται μπροστά τους. Καλή τύχη σε όλους μας!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου