Τετάρτη, 7 Σεπτεμβρίου 2016

ΟΙ ΚΛΕΦΤΟΣΥΚΑΔΕΣ vol.2016

Καλύτερα να μας ντύνεις

Εχουμε μόλις αφήσει πίσω μας τη διασταύρωση που πάει προς Μονεμβασιά και συνεχίζουμε προς Νεάπολη. Στον καταπράσινο αυτό δρόμο μας πιάνει καταιγίδα, από αυτές τις πρώτες φθινοπωρινές μπόρες που κάνουν το χώμα να μυρίζει συγκλονιστικά, την ατμόσφαιρα να καθαρίζει και τη φύση να ξεπλένεται από τη σκόνη του καλοκαιριού. Μετά από κάμποσες στροφές βγήκαμε από την καταχνιά κι ένας λαμπρός και πολλά υποσχόμενος ήλιος απλώθηκε και πάλι στο διάβα μας. Ωσπου...



...ώσπου μπροστά μας, στο πλάι του δρόμου να, μια συκιά! Φορτωμένη με γινωμένα σύκα. Από αυτές που σε προκαλούν να σταματήσεις ό,τι κι αν κάνεις. Και φυσικά σταματήσαμε για ένα... φρούτο. Τα σύκα ήταν όλα τόσο γλυκά και ώριμα που δεν λέγαμε να τελειώσουμε. Κάποτε που χορτάσαμε, γεμίσαμε μια σακούλα με ζουμερά σύκα και κατηφορίσαμε προς τη θάλασσα.



Καταφέραμε να πάμε για μπάνιο μετά την απογευματινή μπόρα που χτύπησε τη Νεάπολη. Δίπλα στο χωμάτινο πάρκινγκ συναντήσαμε μια χελώνα. Ανέβαινε γοργά την άμμο, ίσως επειδή διαισθάνθηκε την επόμενη μπόρα που σχηματιζόταν και αναζητούσε καταφύγιο πιο ψηλά, μακριά από το νερό που θα ανέβαινε. Την ταΐσαμε ένα σύκο και ξεκινήσαμε το μπάνιο μας.



Μετά από βουτιές, μακροβούτια, παιχνίδι στην άμμο και άδειασμα του βλέμματος στον ορίζοντα είχε έρθει η ώρα για απογευματινό συκαλάκι. Απολαύσαμε τον ευλογημένο αυτό καρπό κοιτάζοντας την καταιγίδα που μας πλησίαζε από τα βορειοδυτικά. Οταν πια μας έφτασε, φύγαμε τρέχοντας για το πάρκινγκ που πια θύμιζε λιμνούλα. Η χελώνα δεν ήταν εκεί...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου