Δευτέρα, 3 Οκτωβρίου 2016

ΠΑΙΖΟΝΤΑΣ ΡΑΚΕΤΕΣ ΣΤΟ... ΗΡΑΙΟΝ

Αξιοι της μοίρας μας

Βρέθηκα με φίλους στη λίμνη της Βουλιαγμένης, λίγο παραέξω από το Λουτράκι. Ομορφο τοπίο, ωραία παραλία, μαγικό το να κάνεις μπάνιο σε μια λιμνοθάλασσα. Ο ήλιος καίει και τότε πέφτει η ιδέα να επισκεφθούμε το κοντινό Ηραίον και τον φάρο του.


Μπαίνουμε στο αυτοκίνητο και σε λίγα λεπτά βρισκόμαστε στον Φάρο που ονομάζεται επίσης και Μελαγκάβι. Ο φάρος λειτούργησε για πρώτη φορά το 1897 με πηγή ενέργειας το πετρέλαιο. Κατά τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο παρέμεινε σβηστός για να επαναλειτουργήσει το 1947 και τελικά να ηλεκτροδοτηθεί το 1982.



Ο φάρος στέκει στην είσοδο του κόλπου των Αλκυονιδών και με το φως του οδηγεί τα πλοία με ασφάλεια από και προς τη διώρυγα και το λιμάνι της Κορίνθου. Οπου κι αν κοιτάξεις η θέα σε μαγεύει. Γαλάζιο παντού!



Επόμενος σταθμός το Ηραίον, κάτω από τον φάρο. Πρόκειται για το ιερό της Ηρας που βρίσκεται δίπλα στο νερό. Αποτελείται από δύο μέρη, γι' αυτό και μέχρι πρότινος πίστευαν πως στην περιοχή υπήρχαν δύο ιερά, αφιερωμένα στην Ηρα Ακραία (της στεριάς) και στην Ηρα Λιμενία (του λιμανιού).


Νεότερες ανασκαφές έδειξαν πως υπήρχε μόνο ένα ιερό, τα ερείπια του οποίου σώζονται μέχρι και σήμερα και ο επισκέπτης μπορεί να τα δει από πολύ κοντινή απόσταση. Το άσχημο είναι πως ο αρχαιολογικός χώρος δεν έχει ουσιαστική περίφραξη και φύλαξη και έτσι ανά πάσα στιγμή ο καθένας μπορεί να μπει μέσα και να τον καταστρέψει, κάτι που έμελλε να διαπιστώσω με τα ίδια μου τα μάτια.



Η πολλή ζέστη μας οδήγησε στη μικρή, μα πολύ ιδιαίτερη παραλία κάτω ακριβώς από το Ηραίον. Το νερό ήταν απολαυστικό και με φοβερές αποχρώσεις, ο κόσμος αρκετός. Κάθισα και χάζεψα μια παρέα παιδιών που χρησιμοποιώντας μονοπάτια ανέβηκαν στα πιο ψηλά βράχια και από κει έριχναν ζηλευτές βουτιές.



Το απόγευμα είχε κάνει για τα καλά την εμφάνισή του. Είχε έρθει η ώρα να επιστρέψουμε. Φεύγοντας θέλησα να ρίξω μια τελευταία ματιά από ψηλά στον αρχαιολογικό χώρο και τη θέα προς Κόρινθο. Με λύπη μου είδα δύο νεαρούς να έχουν μπει ανάμεσα στα αρχαία για να παίξουν... ρακέτες! Η απόλυτη ντροπή για ένα έθνος που δεν έμαθε να σέβεται το παρελθόν του και θέλει με αυτόν τον τρόπο να προχωρήσει στο μέλλον...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου