Τρίτη, 18 Οκτωβρίου 2016

ΚΟΜΜΑΤΙΑΣΜΕΝΟΙ ΤΟ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟ

Αψού... γείτσες

Δεν ξέρω για σένα, αλλά εγώ είμαι κομμάτια φέτος το Φθινόπωρο. Και δεν είμαι μόνο εγώ, αφού τριγύρω ακούω και άλλους που πέφτουν για ύπνο κουρασμένοι και ξυπνούν... πτώμα. Τι έγινε ρε παιδιά; Γερνάμε; Δεν μας φτάνει ο ύπνος; Πέφτουμε να ξεκουραστούμε και όλο το βράδυ στριφογυρνάμε στο κρεβάτι με έγνοιες, σκοτούρες και τρίξιμο δοντιών; Μας φάγανε οι μπαγάσες, εδώ μας καταντήσανε οι αλήτες!


Δεν ξέρω για σένα, αλλά εγώ συνεχίζω ακόμη τα μπανάκια στη θάλασσα, έστω και με μικρότερη συχνότητα. Και μετά περιδιαβαίνω την πόλη με βερμούδες και κοντομάνικα. Και ιδρώνω. Και δεν βάζω και το φουτεράκι στην πλάτη και παρ' τον κάτω! Δρόσισε και ο καιρός και δεν μου αρέσουν καθόλου αυτά τα κολπάκια. Από χθες έχω ένα συνάχι, ένα βηχαλάκι, πονόλαιμο, μια πρησμένη μύτη και δεκάδες χαρτάκια στο καλαθάκι μου. Τι έγινε ρε παιδιά; Γεράσαμε;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου