Τρίτη, 25 Οκτωβρίου 2016

ΕΛΕΥΣΙΝΑ: ΤΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΟ ΛΙΜΑΝΙ

Τάνκερ και ψαράδες

Την Κυριακή πήγαμε εκδρομή. Στην Ελευσίνα. Είχαμε ξαναπάει, μάς άρεσε, το επαναλάβαμε. Η Ελευσίνα είναι ένας παρεξηγημένος τόπος. Εχεις πολλά πράγματα να κάνεις και να δεις. Εντάξει, μην περιμένεις να πας για μπάνιο, αλλά μια ωραία περατζάδα πλάι στο λιμάνι θα την ευχαριστηθείς. Θα δεις και αρχαία και μουσεία και παλαιά σπίτια και όμορφα εστιατόρια, ταβέρνες και καφέ, αν έχεις και μικρά παιδιά (ή είσαι ποδηλάτης) μπορεί να... λιώσουν στο ποδήλατο στους δεκάδες πεζόδρομους.



Αυτή τη φορά μπήκα και σε ένα μέρος του λιμανιού που ήταν προσβάσιμο. Η μικρή πόρτα με το μπλε κάγκελο ήταν ανοιχτή, σχεδόν σε προκαλούσε να τη διαβείς. Αρχικά μάς υποδέχτηκε ένα σκουριασμένο καταμαράν, ο Αντώνης, αφημένο στο έλεος της αλμύρας που είχε αναλάβει να το διαλύσει. Στα καταστρώματα παρατημένες καρέκλες μαρτυρούσαν ένα ένδοξο παρελθόν, τότε που το σκάφος μετέφερε τουρίστες και ταξιδιώτες σε κάποιο κοντινό νησάκι για αναψυχή.



Παραδίπλα ήταν αραγμένα αρκετά μικρά μαύρα τάνκερ, πλεούμενες δεξαμενές πετρελαίου. Αμέτρητοι πολύχρωμοι σωλήνες τα διαπερνούσαν, κάτι σαν σκηνικό από μιούζικαλ του Δαλιανίδη, δίχως όμως πρωταγωνιστές! Οι κίτρινες σκάλες πρόσβασης ένιωσα λες και με καλούσαν να ανέβω πάνω στο πλοίο για να κάνω εξερεύνηση. Στο τσακ ήμουν.




Εντύπωση μου έκανε που σε όλο το μήκος του λιμανιού και ιδιαίτερα προς την άκρη της προβλήτας ερασιτέχνες ψαράδες εξασκούσαν το χόμπι τους. Φαντάζομαι πως αυτά που έπιασαν δεν θα τα έφαγαν κιόλας. Μία κυρία ψάρευε με το καλάθι της μικρά ψαράκια και τα έδινε μπροστά στους πιο έμπειρους. Ο κουβάς του ενός είχε ψάρια μέσα, μεγάλα και μικρά.




Κάθισα λίγο και χάζεψα τον ορίζοντα. Είναι ωραία η αίσθηση του να βρίσκεσαι στο λιμάνι. Ακόμη κι αν ξέρεις πως δεν πρόκειται να ταξιδέψεις για πουθενά. Πως αυτά τα πλοία δεν πρόκειται ποτέ να σε πάρουν μαζί τους. Να σε πάνε μακριά. Να σου διηγηθούν τις ιστορίες τους από τις θάλασσες και τους ωκεανούς...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου