Τρίτη, 4 Οκτωβρίου 2016

ΣΤΟ ΠΟΤΑΜΙ ΤΟΝ ΟΚΤΩΒΡΙΟ: ΤΣΕΚ

Οι χαρές του... θερμοκηπίου

Θα μπορούσα να μιλάω για τη Στεμνίτσα ώρες ατέλειωτες. Τι "που είναι η Στεμνίτσα"; Δεν θέλω αηδίες. Μόνο το πλέον καταπληκτικό μέρος στην ορεινή Αρκαδία. Βρέθηκα εκεί το περασμένο Σαββατοκύριακο, ίσως σε ένα από τα πιο ζεστά ΣΚ του Φθινοπώρου. Λιακάδα, ελάχιστο αεράκι, καθαρός ουρανός, ζέστη και... ποτάμι (φυσικά).


Η παρέα κατηφόρισε προς τη χαράδρα του Λούσιου με στόχο να δει λίγο το νερό, να πετάξει κάνα πετραδάκι, να λιαστεί, να φωτογραφηθεί και να φύγει. Ελα που η ζεστή ημέρα και το τρεχούμενο νεράκι μας άνοιξε την όρεξη. Τα παπούτσια βγήκαν με συνοπτικές και ποδαράκια και γαμπάκια βούτηξαν μες στο νερό.


Τον περασμένο Αύγουστο είχα κολυμπήσει στο ίδιο ακριβώς σημείο και έτσι ήθελα να δω τη θερμοκρασία του νερού μερικές εβδομάδες αργότερα. Ε, λοιπόν επειδή η περιοχή δεν είχε πολλές βροχές, ούτε μεγάλη πτώση της θερμοκρασίας το νερό ήταν απολαυστικό, χαλαρωτικό, σε προκαλούσε να βουτήξεις. Τι κρίμα που δεν είχαμε μαζί μας τα μαγιό. Την επόμενη φορά...


Καθίσαμε περίπου μία ώρα στο νερό. Παίξαμε με τις πέτρες και τα ξερά φύλλα. Ακούσαμε τη φύση στα καλύτερά της. Γειωθήκαμε, αφεθήκαμε, χαλαρώσαμε και δώσαμε ραντεβού για πολύ σύντομα στο ίδιο ακριβώς σημείο. Μα πόσο τυχεροί είμαστε που ζούμε σε μια χώρα που ακόμη και τον Οκτώβριο μπαινοβγαίνεις στα ποτάμια; Εντάξει κι ας έχει βάλει λίγο το χεράκι του το φαινόμενο του θερμοκηπίου!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου