Πέμπτη, 17 Νοεμβρίου 2016

ΨΩΜΙ, ΠΑΙΔΕΙΑ, ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ

Εδώ (;) Πολυτεχνείο

Τι θέλει, τι πραγματικά χρειάζεται ένας άνθρωπος για να είναι παραγωγικός και ευτυχισμένος; Χμμ... Δουλειά, άρα τροφή, μόρφωση, άρα ανοιχτό μυαλό και ελευθερία, άρα δημιουργία. Πόσο επίκαιρο είναι πάλι σήμερα το μήνυμα του Πολυτεχνείου; Εχουν περάσει αρκετά χρόνια από εκείνη τη νύχτα του 1973, τότε που ο κόσμος στην Ελλάδα πίστεψε πως κάτι θα άλλαζε, που άλλαξε δηλαδή, απλώς κάπου στην πορεία χάσαμε αυτό που κερδίσαμε...


Ζούμε σε δύσκολες και περίεργες εποχές. Μπορεί να είμαστε ελεύθεροι στα τυπικά, πόσα όμως πράγματα δεσμεύουν τις ζωές μας; Πόσο τελικά χάσαμε σαν κοινωνία τα μηνύματα που ήθελε να μας περάσει το Πολυτεχνείο, όχι μόνο εμείς, αλλά ακόμη και αρκετοί από τους ίδιους τους πρωταγωνιστές της εξέγερσης. Χάθηκαν στα παιχνίδια της εξουσίας, άφησαν τη διαφθορά να τους κυριεύσει, έφτιαξαν ένα δικό τους σύστημα, ένα παρεάκι που τελικά διέλυσε τη χώρα... Τόσο λίγο χρονικό διάστημα μετά φαίνεται σαν οι θυσίες της -τότε- νεολαίας να πήγαν χαμένες...


Ακόμη και τώρα την περίοδο της κρίσης το «Ψωμί, Παιδεία, Ελευθερία» μοιάζει να αντικαταστάθηκε με «Σούσι, Ιντερνετ, Τηλεφωνία». Περισσότερο μάς νοιάζει το φαίνεσθαι, η παιδεία μας περνά από το Διαδίκτυο, τα σχολεία και τα Πανεπιστήμια είναι τελούν πολλές φορές υπό κατάληψη και η όποια αλληλεγγύη μας μοιάζει αναλώνεται σε λίγο φαγητό που δένουμε σε σακούλες πλάι στους... σκουπιδοτενεκέδες και σε μερικά ρούχα που δωρίζουμε εδώ κι εκεί. Γιατί στην καθημερινότητά μας, μόνο ο ένας για τον άλλον δεν είμαστε εκεί έξω! Και δυστυχώς σήμερα, ημέρα γιορτής και μνήμης, το μήνυμα που ίσως περνά στη νέα γενιά για το Πολυτεχνείο να είναι οι βόμβες μολότοφ και το κυνηγητό της Αστυνομίας με τους αναρχικούς στα -κατά τα άλλα- πανέμορφα στενά των Εξαρχείων...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου