Πέμπτη, 22 Δεκεμβρίου 2016

ΠΙΣΤΕΥΩ ΣΤΟΝ ΑΪ ΒΑΣΙΛΗ

Να πιστέψεις κι εσύ

Πως να κρυφτείς απ' τα παιδιά, έτσι κι αλλιώς τα ξέρουν όλα! Μπαίνω στο δωμάτιο του μικρού Γιώργου. Διαβάζει γλώσσα. Εχουν για τη... μπουγάδα του Αϊ Βασίλη. Το βλέμμα του είναι καρφωμένο στο βιβλίο, το μυαλό του όμως ταξιδεύει αλλού. Κάποια στιγμή γυρνά και με κοιτάζει, σχεδόν με ψαρώνει. «Ξέρεις Μπίλι... Ο Αϊ Βασίλης, δηλαδή, να, ξέρω ένα μυστικό για εκείνον. Ξέρω ποιος είναι. Και το ξέρει και η γιαγιά και ο παππούς και η Μαριλένη και η μαμά και ο μπαμπάς»! Του λέω να το πει και σε μένα, όμως ίσως με τα παιδικά του μάτια να με βλέπει κι εμένα σαν παιδί και δεν θέλει να μου χαλάσει το όνειρο. «Δεν μπορώ να σου πω», μου λέει και συνεχίζει να διαβάζει.


Είναι 9,5 χρόνων και έχει πια καταλάβει αυτό που όλα τα παιδάκια κάποια στιγμή συνειδητοποιούν. Πως ο Αϊ Βασίλης είναι ο... μπαμπάς τους! Είναι όμως έτσι; Δεν είμαι σίγουρος. Προσπαθώ απέξω απέξω να του πω τη δική μου εκδοχή. «Να ξέρεις πως ο Αϊ Βασίλης είναι κάτι περισσότερο από ένα άτομο. Είναι μέσα μας, είναι παντού», του λέω και λίγο μπερδεύεται. Ομως του λέω την αλήθεια. Μπορεί να μοιάζει με ένα καλοστημένο παραμυθάκι, με τον αγαθό παππούλη με τα κόκκινα που σε μια νύχτα κάνει όλα τα παιδιά του κόσμου ευτυχισμένα, εγώ όμως πιστεύω στον Αϊ Βασίλη. Κι αν όλοι μας πιστεύαμε και βγάζαμε προς τα έξω το καλύτερό μας πρόσωπο, τότε ίσως κανένα παιδάκι, πουθενά στον πλανήτη να μην πεινούσε, να μην κρύωνε, να είχε μια αγκαλιά, ένα παιχνίδι και ένα μόνιμο χαμόγελο ζωγραφισμένο στο πρόσωπό του. Πιστεύω στον Αϊ Βασίλη. Να πιστέψεις κι εσύ!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου