Σάββατο, 24 Δεκεμβρίου 2016

ΧΡΙΣΤΟΥΓΕΝΝΑ ΣΤΗ ΣΤΕΜΝΙΤΣΑ

Η χαρά του να είσαι ζωντανός

Ενας λαμπρός Χριστουγεννιάτικος ήλιος φώτισε τον αρκαδικό ουρανό. Ξύπνησα με χαμόγελο. Ετοίμασα έναν ωραίο γαλλικούλι που απόλαυσα στη χειμωνιάτικη λιακάδα. Είναι πάντα ωραία να επιστρέφω εδώ. Η ενέργεια της Στεμνίτσας, οι ρίζες μου, το υψόμετρο, ένα τσακ πιο κοντά στο Σύμπαν.


Μετά από δύο εβδομάδες μπουκώματος και βήχα ένιωθα πολύ καλύτερα και είπα να πάω για τρέξιμο σε μια από τις αγαπημένες μου διαδρομές. Από το σπίτι προς τη βρύση του Αγίου Δημητρίου και πάλι πίσω στο χωριό.


Οι επισκέπτες των Χριστουγέννων είχαν αρχίσει να καταφθάνουν. Γεμάτη η πλατεία με ανθρώπους που πάτησαν το pause στην κανονική τους ζωή και κάνουν διακοπές από όλα, όσο δηλαδή μπορούν. Τρέχω και ακούω μουσική. Ο ήλιος φορτίζει τις μπαταρίες μου.


Κάποτε φτάνω στη βρύση. Ξεδιψάω και χάνομαι στον ορίζοντα. Εκεί πέρα προς τη Δύση όπου βλέπεις μέχρι το Ιόνιο. Τεντώνω πόδια και χέρια, σαν να ξυπνάω από τη χειμερία νάρκη μου. Για πότε έφτασαν τα Χριστούγεννα, ούτε που το κατάλαβα...


Επιστρέφω στο χωριό. Η τσίκνα από την απέναντι ταβέρνα μου ανοίγει την όρεξη. Κάθομαι να «σταφιδιάσω» στα παγκάκια μπροστά από την εκκλησία. Το δώρο μου για σήμερα!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου