Τετάρτη, 18 Ιανουαρίου 2017

4 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΙΝ

Το παλιό γραφείο

Ηταν 21 Σεπτεμβρίου του 1996 όταν δειλά - δειλά περνούσα την είσοδο του «Αδέσμευτου Τύπου». Μικρό παιδί τότε, με πολύχρωμα όνειρα, μπερδεμένες φιλοδοξίες και μια αγάπη για το άγνωστο. Και ήταν 18 Ιανουαρίου του 2013 όταν περνούσα αποφασιστικά την έξοδο του «Αδέσμευτου Τύπου». Σχεδόν εξαθλιωμένος από την απληρωσιά, ξεζουμισμένος, κουρασμένος, μα πάλι με όνειρα και φιλοδοξίες, διαφορετικού τώρα τύπου.


Σήμερα το Facebook μου θύμισε εκείνη την παγωμένη ημέρα που κάποιοι συνάδελφοι επισκεφθήκαμε το κτίριο της εφημερίδας που αποτέλεσε μεγάλο κομμάτι της ζωής μας για τόσα χρόνια. Φώτα σβηστά, υπολογιστές παγωμένοι, γραφεία άδεια. Μαζέψαμε όπως - όπως τα πράγματά μας και φύγαμε. Τι περίεργο όμως... Το άλλοτε «σπίτι» μας έμοιαζε τώρα πιο αφιλόξενο από ποτέ. Λες και δεν ζήσαμε τίποτα εκεί μέσα. Σαν επισκέπτες στη ζωή των άλλων.


4 χρόνια μετά και όλοι μας αναγκαστήκαμε να αλλάξουμε. Προχωρήσαμε, εξελιχθήκαμε, κάποιοι ενδεχομένως να πήγαν παραπίσω. Στο μυαλό μου πια έρχονται μόνο οι καλές στιγμές και τα γέλια, μα, πόσα γέλια κάναμε εκεί μέσα! Και ίσως και μια μικρή γλυκιά μελαγχολία για τη ζωή που χάσαμε. Αφού και τώρα καμιά φορά νομίζω πως θα πάει μεσημέρι και θα βρεθώ ξανά στο ίδιο γραφείο με τη Ντορίτα, τη Μαρία και τη Μαριέτα. Να τσακωνόμαστε, να γελάμε, να βρίζουμε, να γράφουμε και να κόβουμε κείμενα...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου