Παρασκευή, 13 Ιανουαρίου 2017

ΟΙ ΧΕΙΜΩΝΙΑΤΙΚΕΣ ΛΙΑΚΑΔΕΣ

Σώζουν την κατάσταση

Είναι κι αυτές οι χειμωνιάτικες λιακάδες όμως ε! Δεν τους το 'χεις και όμως είναι φάρμακο, βάλσαμο, ειδικά εάν έχεις να δεις και να απολαύσεις τον ήλιο μέρες τώρα. Περπατώ και το μυαλό μου είναι χαομένο σε νούμερα, λογαριασμούς, ρυθμίσεις, σχέσεις, πανικό... Ξάφνου φεύγω από την παγωμένη σκιά ενός κτιρίου και βρίσκομαι στη θαλπωρή. Κάθε γωνίτσα του κορμιού μου εκτεθειμένη στον υπέρλαμπρο ήλιο του Ιανουαρίου. Θεραπεία!


Στέκομαι απέναντί του... Σχεδόν ευλαβικά... Αφήνομαι στη δύναμή του, να με αγκαλιάσει η ζέστη του. Θα μπορούσα να μείνω εδώ για ώρες. Να... σταφιδιάσω, να φορτιστώ, να βγάλω τον Χειμώνα. Βιάζομαι. Η ζωή δεν μπορεί να με περιμένει. Ομως, να! Εκεί στο βάθος! Εχει κι άλλο κτίριο κι άλλο άνοιγμα με ήλιο! Τρέχω, φτάνω εκεί. Λιάζομαι, φορτίζομαι, προχωρώ... Γλυκιά, πανάρχαια ρουτίνα μου...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου