Πέμπτη, 19 Ιανουαρίου 2017

Η ΑΘΗΝΑ ΤΗ ΝΥΧΤΑ

Πληγές στο σκοτάδι

Περπατώ στη βρεγμένη πόλη. Κοντά στο Μινιόν. Κοιτάζω τα κτίρια, χάνομαι στην αισθητική τους που όμως κι αυτή είναι χαμένη κάτω από βρώμα, γκράφιτι, σκουπίδια, εγκατάλειψη. Προσπαθώ να φανταστώ πως ήταν παλιά οι γειτονιές από την κάτω πλευρά του Πολυτεχνείου. Ομορφες πολυκατοικίες με αρχοντικές εισόδους και σκάλες με ταξιδεύουν πίσω. Φαντάζομαι θυρωρούς να ανοίγουν τις πόρτες σε πολυτελή αμάξια. Κυρίες με καπέλα και ταγέρ και κυρίους με κοστούμια να περπατούν στα φαρδιά πεζοδρόμια. Γρήγορα προσγειώνομαι στο τώρα. Μπροστά μου και πάλι το Πολυτεχνείο. Τόσο όμορφο κι όμως τόσο παρατημένο, το λες και λεηλατημένο... Παντού σημάδια βανδαλισμού και αποκαΐδια.


Η βροχή δυναμώνει. Συνεχίζω τη βόλτα μου. Φτάνω προς Ομόνοια. Τα πράγματα εδώ είναι κάπως πιο ζωντανά. Η μία πλευρά της πλατείας πιο φωτεινή, ή άλλη προς Σταδίου σκοτεινή και παρατημένη. Δίπλα στο όμορφο κτίριο της Εθνικής, άστεγοι. Εκτεθειμένοι στο κρύο και το νερό. Συνηθίσαμε, δυστυχώς... Με πληγώνει αυτή η εικόνα της Αθήνας μας. Προσαρμόσαμε την πόλη στον τωρινό μας εαυτό, αυτόν της εγκατάλειψης, της παραίτησης και της φθοράς, αντί να προσαρμοστούμε εμείς στην παλιά της αίγλη... Ομορφη μου Αθήνα, που 'ν' τα χρόνια εκείνα τα παλιά...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου