Τρίτη, 31 Ιανουαρίου 2017

ΣΤΟ ΠΑΖΑΡΙ ΤΟΥ ΣΧΙΣΤΟΥ

Πάρε - πάρε

Τα αγαπώ τα παζάρια. Τελευταία δηλαδή, γιατί παλαιότερα ούτε που να τα πλησιάσω. Την περασμένη Κυριακή με φίλους αποφασίσαμε να επισκεφθούμε το παζάρι στο Σχιστό. Είχα ακούσει τόσα πολλά γι' αυτό το μεγάλο παζάρι, ίσως να είναι και το μεγαλύτερο στην Αθήνα. Πλησιάζοντας νιώθεις πως βρίσκεσαι σε μιαν άλλη χώρα αφού οι τροχαίες παραβάσεις είναι περισσότερες από οποιοδήποτε άλλο σημείο της πόλης. Εκεί, δεν υπάρχουν φανάρια, προτεραιότητες, ρεύματα κυκλοφορίας. Ο καθένας κάνει ό,τι θέλει και ο... Θεός βοηθός.




Μπαίνοντας στο παζάρι μου έκανε εντύπωση η τεράστια ποικιλία των προϊόντων. Στους πάγκους μπορούσες να βρεις από αποσμητικά, εσώρουχα και ρούχα, μέχρι καλάμια ψαρέματος και στικάκια usb με νέα τραγούδια από πανηγύρια. Παρακάτω κάποιος πουλούσε... πουλιά, ένας άλλος dvd με τσόντες, άλλος είδη για την κουζίνα, κουλουράκια και μπισκότα, απορρυπαντικά, είδη κήπου, κινητά, ακόμη και λάπτοπ! Συχνά πυκνά με έπαιρναν οι μυρωδιές από τα καταστήματα που έφτιαχαν κάτι τυλιχτά ΓΙΓΑΣ! Τυλιχτά με πίτα και κρέας, ή λουκάνικο, ή λαχανικά και πατάτες. Χαμός. Ορεξη να 'χεις να τρως.




Ο κόσμος πήγαινε πάνω κάτω με δυναμισμό, λες και ήθελε να προλάβει τις προσφορές πριν εξαντληθούν. Δοκίμαζε, έκανε παζάρια, ψώνιζε. Τα μάτια έφευγαν πότε από τη δεξιά μεριά των πάγκων, πότε από την αριστερή. Στο βλέμμα των ανθρώπων έβλεπες τη λαχτάρα τους να βρουν κάτι χρηστικό και οικονομικό, κάτι για να πάρουν μαζί τους φεύγοντας. Η ανάγκη για αγορές είναι κάτι που βρίσκεται μέσα μας από πάντα...



Πίσω από τους αμέτρητους πάγκους έστεκε ο προσφυγικός καταυλισμός της περιοχής. Αμέτρητα κοντέινερ έχουν στηθεί για να φιλοξενήσουν εκατοντάδες συνανθρώπους μας που έφτασαν από εμπόλεμες ζώνες και φτωχές περιοχές του πλανήτη και αναζητούν ένα καλύτερο αύριο. Οπως ακριβώς και οι επισκέπτες του παζαριού. Που έκαναν τα ψώνια τους ελπίζοντας και αυτοί σε ένα καλύτερο αύριο. Ενα αύριο που ίσως και να μην έρθει ποτέ...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου