Σάββατο, 11 Μαρτίου 2017

ΜΑΚΡΙΑ ΚΙ ΑΓΑΠΗΜΕΝΟΙ

Να φύγεις, να πας αλλού

Ηταν 14/11/2016 όταν τράβηξα αυτή τη φωτό σε ένα γλυκό μαγαζάκι στο Κουκάκι. Τότε ακόμη δεν είχε ξεκινήσει αυτός ο τραγικός Χειμώνας, ο κρύος, μακρύς και γεμάτος πόνο. Σήμερα δεν ξέρω γιατί αποφάσισα να την ανεβάσω. Αυτό που έχουμε εκεί έξω Χειμώνα ακριβώς δεν το λες, παιχνίδια της Ανοιξης, ναι! Αυτό δηλαδή που συμβαίνει κάθε χρόνο τέτοια περίοδο, όπου η μία εποχή προσπαθεί να επιβληθεί στην άλλη. Και πάντα η Ανοιξη νικά, έστω και με καθυστέρηση, έστω και καταπονημένη.


Τον περασμένο Νοέμβριο είχα μόλις σταματήσει τα μπάνια στη θάλασσα. Περίμενα έναν μέτριας διάρκειας και σχετικά ζεστό Χειμώνα, με νοτιάδες και ηρεμία. Η ζωή μου (μας) τα 'φερε ξανά εντελώς αλλιώς. Τώρα απλώς θέλω ήλιο, ζέστη, γαλάζιο ουρανό... Μου το υπόσχεται κανείς;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου