Δευτέρα, 13 Μαρτίου 2017

ΕΝΑ ΠΡΩΙΝΟ ΣΤΗ ΒΑΡΒΑΚΕΙΟ

Ζωή με αντιθέσεις

Ηθελα πολλά χρόνια να επισκεφθώ τη Βαρβάκειο αγορά της Αθήνας, όμως πάντα κάτι συνέβαινε και την πετύχαινα είτε στο κλείσιμο, είτε κλειστή. Το περασμένο Σάββατο όμως τα κατάφερα. Ηταν ένα... το λες και λονδρέζικο πρωινό στο κέντρο της πόλης. Η βροχή έπεφτε τουλούμι και η κεντρική αγορά της Αθήνας φάνταζε σαν ένα μικρό καταφύγιο...



Μπήκαμε μέσα με τη μαμά και πήγαμε σε δικό μας άνθρωπο για κρέας κι έπειτα στο μιλητό σε κάποιον δικό του για ψάρι. Δεν γίνεται αλλιώς, δυστυχώς. Οι τιμές και η ποικιλία των προϊόντων είναι μεγάλη, όμως εάν δεν έχεις γνωστό εύκολα θα πέσεις θύμα επιτήδειων. Η αγορά είναι κυριολεκτικά ένα μέρος όπου το μεγάλο ψάρι θα φάει το μικρό και μπορείς να φανταστείς ποιος είναι το μικρό ψάρι, έτσι;



Ο χώρος δεν ήταν και τόσο καθαρός, τα προϊόντα ήταν αρκετά εκτεθειμένα σε εξωτερικούς παράγοντες, το κάπνισμα πήγαινε σύννεφο πάνω από ψάρια και κρέατα και παρά τα όποια γραφικά και ατμοσφαιρικά στοιχεία η κατάσταση αρκετές φορές θύμιζε τριτοκοσμική (και βάλε) χώρα.



Κρίμα που και εδώ έχουμε ένα μικρό στολίδι στην καρδιά της πρωτεύουσας, ένα στολίδι όμως παρατημένο, αφημένο στην τύχη του. Και καθώς εγώ προσπαθούσα να ισορροπήσω ανάμεσα στον Τρίτο κόσμο και μια Ευρωπαϊκή πόλη, το ίδιο φαίνεται πως έκαναν και οι δεκάδες τουρίστες που με τα κινητά τους ανά χείρας απαθανάτιζαν αυτές τις εικόνες.



Βέβαια θα μου πεις, η Αθήνα είναι γεμάτη αντιθέσεις. Εχει και την Ομόνοια, έχει και την Πλάκα, έχει και το Κέντρο Πολιτισμού του Νιάρχου, έχει και τη Βαρβάκειο, έχει τα σπασμένα πεζοδρόμια, έχει και την υπέροχη ακτογραμμή της. Ισως τελικά αυτά που την κάνουν ανυπόφορη πόλη να είναι και αυτά που της προσδίδουν αυτή την ιδιαίτερη γοητεία της...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου