Τετάρτη, 29 Μαρτίου 2017

ΤΡΕΧΩ, ΤΡΕΧΕΙΣ, ΤΡΕΧΕΙ

Σε συνεχή κίνηση

Κοιτάζω το ρολόι... Αργησα, πάλι. Ελέγχω την εφαρμογή του ΟΑΣΑ. Το λεωφορείο μου έχει ήδη ξεκινήσει από την αφετΕρία. Αν βιαστώ, θα το προλάβω, πάλι. Τρέχω, το προλαβαίνω. Μπαίνω μέσα... Σε λίγο είμαι στο μετρό. Χαζεύω τον κόσμο, πιο πολύ όμως χαζεύω έξω από το παράθυρο. Σκιές, αποβάθρες, άνθρωποι, όλα μπερδεμένα και θολά. Ο συρμός αναπτύσσει ταχύτητα. Χάνεται μες στα λαγούμια, κι εγώ μαζί. Σαν τα τρενάκια στη Disneyland, το «Space Mountain». Εδώ δεν παίζουμε όμως...


Βγαίνω στην επιφάνεια. Συναντώ τόσο κόσμο, δεν διασταυρώνω με κανέναν όμως το βλέμμα μου. Αφησέ με ήσυχο κόσμε. Κοίτα τη δουλειά σου και παράτα με. Τρέχω να προλάβω το επόμενο λεωφορείο. Κίνηση. Μια Κηφισίας πηγμένη. Πρωτότυπο! Σήμερα δεν βγάζει πολύ ήλιο. Η Αθήνα ελαφρώς μουντή. Μουντός κι εγώ μαζί της. Και στο τρέξιμο. Ενα τρέξιμο χωρίς ουσιαστικό λόγο. Κι αν φτάσω εγκαίρως, τι; Κι αν φτάσω εγκαίρως γιατί; Κι αν φτάσω εγκαίρως για ποιον;

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου