Τρίτη, 7 Μαρτίου 2017

«ΜΟΙΡΑΣΙΑ» ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΕΝΑ ΠΟΤΗΡΙ ΚΡΑΣΙ

Ιστορίες μπαμπάδων

Εχω δύο φίλους που γνωριστήκαμε, δέσαμε κι αγαπηθήκαμε εδώ και σχεδόν 7 χρόνια μέσα από μια θεατρική ομάδα. Είναι αυτές οι δραστηριότητες που κάνεις όταν μεγαλώνεις για να ξεφύγεις από τη ρουτίνα, που όμως σε εμάς προέκυψε μια αληθινή φιλία, μια τρυφερή σχέση που κρατά γερά. Αποφασίσαμε να βγούμε ένα βράδυ και να πιούμε κρασάκι. Αναπόφευκτα η κουβέντα περιστράφηκε γύρω από τους μπαμπάδες μας, που πλέον δεν είναι εν ζωή...


Καθίσαμε στο τραπεζάκι και μοιραστήκαμε στιγμές, δύσκολες, εύκολες, άσχημες, όμορφες... Ηταν από εκείνες τις πολύ τρυφερές «μοιρασιές» που σπάνια πια κάνουμε εμείς οι άνθρωποι. Μιλήσαμε για τους μπαμπάδες μας, δίχως όμως να τους κάνουμε αγιογραφίες! Ειλικρινά, μέσα από την καρδιά μας. Κι όσο περνούσε η ώρα και το παγωμένο κρασάκι χαλάρωνε τις καρδιές μας ήρθαμε περισσότερο κοντά. Νομίζω πως πραγματικά αυτά τα δύο φιλαράκια μου τα γνώρισα για πρώτη φορά εχθές... Είναι όμορφο να μοιράζονται οι άνθρωποι: στιγμές, συναισθήματα, ένα πιάτο φαΐ. Οπως έκαναν και οι μπαμπάδες μας! Εις υγείαν, εις μνήμην!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου