Τετάρτη, 8 Μαρτίου 2017

Η ΗΜΕΡΑ ΤΗΣ ΓΥΝΑΙΚΑΣ

Η μαμά μου, η σούπερ ηρωίδα

Τις αγαπώ τις γυναίκες! Είναι περίεργα πλάσματα, με δυναμισμό, τρελή ενέργεια, πολύπλευρες προσωπικότητες και απίστευτα δυνατές που μπορούν να αντιμετωπίσουν πιο εύκολα από τους άντρες ό,τι τους φέρνει η ζωή. Μου αρέσει που οι γυναίκες είναι κοκέτες, νοιάζονται για τους άλλους με αυτόν τον μαμαδίστικο τρόπο, είναι υστερικές και ξεσπάνε συχνά, άρα είναι υγιείς, αναλύουν τα πάντα μέχρι εξαντλήσεως του θέματος και φτου κι από την αρχή. Τον τελευταίο καιρό που ο μπαμπάς μου πέρασε την περιπέτεια με την υγεία του, η μαμά μου ξεδίπλωσε πτυχές του χαρακτήρα της που δεν ήξερα ότι είχε. Ισως καλά - καλά δεν τις γνώριζε ούτε καν η ίδια. Είδα μια γυναίκα με απίστευτη ψυχική δύναμη και κουράγιο, μια γυναίκα που εξυψώθηκε τόσο πολύ στα μάτια μου, μια γυναίκα που είμαι τόσο υπερήφανος που είναι μαμά μου!


Η μαμά μου είναι πραγματικά μια... σούπερ ηρωίδα! Στάθηκε πλάι στον μπαμπά μου σαν βράχος. Δεν έφυγε από το πλευρό του στο νοσοκομείο ούτε στιγμή. Ηταν η συντροφιά του, η νοσοκόμα του, η στυλίστριά του, η κομμώτριά του, η εμψυχώτριά του, η ζωή του όλη. «Στάθηκες σαν βράχος δίπλα μου. Σε ευχαριστώ για ό,τι έκανες για μένα. Σ' αγαπώ πολύ», ήταν τα τελευταία λόγια του μπαμπά μου προς τη συνοδοιπόρο της ζωής του λίγο πριν φύγει από κοντά μας. Μαζί μέχρι το τέλος. Και τις λιγοστές φορές που λύγισε, αυτό το έκανε μαζί μας στον διάδρομο, μακριά από τον μπαμπά. Είναι να μην θαυμάζεις μια τέτοια ΓΥΝΑΙΚΑ; Κι αν τώρα έχει λυγίσει, δεν τη φοβάμαι! Οι βράχοι μπορεί να λυγίζουν και να γεμίζουν ρωγμές, όμως ποτέ δεν σπάνε! Χρόνια πολλά μαμά μου!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου