Παρασκευή, 28 Απριλίου 2017

ΚΑΤΙ ΔΙΚΑ ΜΟΥ, ΠΡΟ ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑΤΙΚΑ

Σου χρωστά, δεν σου χρωστά

Ορισμένοι άνθρωποι θεωρούν πως τους... χρωστάει η ζωή! Σεβαστό. Ετσι τους έμαθαν, έτσι τους μεγάλωσαν, άντε τώρα να τους μαζέψεις. Ομως παιδιά να οργανωθούμε λιγάκι έτσι; Τίποτα δεν μας χαρίζεται στη ζωή και τίποτα δεν πρέπει να το παίρνουμε σαν δεδομένο. Σήμερα το πρωί έχεις και σήμερα το βράδυ δεν έχεις, τόσο σκληρά, τόσο απλά. Κι εγώ παλαιότερα νόμιζα πως δικαιούμουν πράγματα και πως πρέπει να είμαι και να ζω κάπως, μέχρι που έκανα λάθος επιλογές και στο καπάκι η ζωή μου τα 'φερε αλλιώς και βρέθηκα στο μηδέν.


Βέβαια όσο όμορφα νιώθεις στην κορυφή, άλλο τόσο όμορφα νιώθεις και στον πάτο! Γιατί αξιολογείς εκ νέου ανθρώπους και καταστάσεις, συμπεριφορές και περιπτώσεις. Πρώτα ξεκινάς από τον εαυτό σου και έπειτα πηγαίνεις στους άλλους. Και έτσι όπως είσαι στον πάτο, πατάς τα πόδια σου κάτω και δίνεις μια ώθηση ώστε να φύγεις πιο γρήγορα προς τα πάνω, προς την ανάσα σου, προς το φως, το οξυγόνο! Οπως κάνουμε το καλοκαίρι στη θάλασσα με τις βουτιές!

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου