Δευτέρα, 3 Απριλίου 2017

ΒΟΛΤΑ ΣΤΟΝ ΕΘΝΙΚΟ ΚΗΠΟ

Ο Παράδεισός μας

Εάν έχεις να πας καιρό στον Εθνικό Κήπο της Αθήνας, να το κάνεις, ειδικά αυτή την εποχή που η Ανοιξη βρίσκεται στα καλύτερά της. Το πράσινο οργιάζει, η βλάστηση είναι στο φουλ, τα άνθη στα φόρτε τους. Κόσμος πάει κι έρχεται στον μίνι αυτό Παράδεισο που βρίσκεται μόλις 1 λεπτό από το Σύνταγμα.




Ο Εθνικός Κήπος μαζί με το Ζάππειο έχει έκταση 285 στρέμματα. Η κύρια πύλη του είναι από την Αμαλίας, ενώ περιμετρικά του υπάρχουν άλλες 6 που επιτρέπουν την είσοδο στο κοινό από την ανατολή μέχρι τη δύση του ηλίου. Οριοθετήθηκε το 1836 ως Βασιλικός Κήπος από τον αρχιτέκτονα των ανακτόρων, Φρίντριχ φον Γκέρτνερ, και είχε έκταση περίπου 500 στρεμμάτων. Το 1839 φυτεύτηκαν 15.000 καλλωπιστικά φυτά που μεταφέρθηκαν από τη Γένοβα, το Σούνιο και την Εύβοια. Η Βασίλισσα Αμαλία αγαπούσε πολύ τον κήπο και λέγεται πως τον φρόντιζε καθημερινά για πάνω από 3 ώρες. Το 1842 φύτεψε η ίδια τις Ουασινγκτόνιες που υπάρχουν μέχρι σήμερα στην είσοδο της Αμαλίας. Ο Βασιλικός Κήπος μετονομάστηκε σε Εθνικό Κήπο το 1927.




Με το που περνάς τις πόρτες του Εθνικού Κήπου, αμέσως μπαίνεις σε έναν άλλο κόσμο. Ηρεμείς, ταξιδεύεις, μαγεύεσαι, μυρίζεις, μαλακώνει η καρδιά σου, ξεκουράζεται το μάτι και το μυαλό. Πηγαίνω μέχρι τα ζώα. Κάτι αγριοκάτσικα μαλώνουν με τα κέρατά τους. Παραδίπλα ένα κουνελάκι κάθεται ατάραχο στη λιακάδα. Τα παγώνια θαρρείς πως ποζάρουν για τους θεατές τους. Κότες και περιστέρια δεν σταματούν το... φαγοπότι!




Περπατώ ανάμεσα στα πελώρια δέντρα. Αφουγκράζομαι στιγμές της ιστορίας μας. Πόσοι άνθρωποι άραγε έχουν περάσει από δω; Ξαπόστασαν στη σκιά, έριξαν μια αγαπησιάρικη ματιά στα κλεφτά, έκαναν μια δροσερή αγκαλιά, απόλαυσαν ένα παγωτό, δραπέτευσαν από τα προβλήματά τους, έκλαψαν πλάι στη λιμνούλα...




Είχα πολλά χρόνια να περάσω μέσα από τον Εθνικό Κήπο, ένα από τα στολίδια της Αθήνας. Εχω αποφασίσει από δω και μπρος να τον διασχίζω πιο συχνά. Είναι όμορφα εδώ. Κάθε εποχή του χρόνου, μα ιδιαίτερα την Άνοιξη. Ομως βιάσου. Το ωραίο κομμάτι αυτής της εποχής δεν κρατά -δυστυχώς- πολύ...

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου