Τετάρτη, 17 Μαΐου 2017

ΕΥΤΥΧΙΑ ΕΙΝΑΙ...

Λάμπα στο σαλόνι

Χρόνια τώρα παιδεύομαι να δώσω μια ερμηνεία στο τι είναι «ευτυχία»! Μου έβαζα δύσκολα, σου βάζω τώρα και σένα δύσκολα... Ας πούμε παλαιότερα μπορεί να νόμιζα ότι ευτυχία είναι η φήμη, τα λεφτά, τα υλικά αγαθά, η άνεση ρε παιδί μου. Ισως όλα αυτά εν μέρει να φέρνουν μια κάποια ευτυχία, όταν όμως δεν είσαι καλά μέσα σου, μπορείς να καταλάβεις τη γεύση της; Οσο περνούσαν τα χρόνια λοιπόν και γέμιζα εμπειρίες (δλδ τραύματα) έφτασα να συνειδητοποιήσω πως όλα όσα νόμιζα για την ευτυχία ήταν λάθος!


Ευτυχία είναι να έχεις τόσα, όσα μπορείς να αντέξεις! Σχεδόν όλες τις φορές που ένιωσα ευτυχισμένος δεν βρισκόμουν ούτε ανάμεσα σε πολύ κόσμο, ούτε σε μακρινά και φαντασμαγορικά μέρη, ούτε με ακριβά ρούχα και αγαθά. Την πραγματική ευτυχία (που για μένα ισούται και με τη λέξη γαλήνη) τη βρήκα σε λίγους, δικούς μου ανθρώπους. Σε μια προβλήτα κοντά στο σπίτι μου από όπου κάνω βουτιές στο τιρκουάζ! Σε μια φέτα καρπούζι πάνω στο βράχο με θέα το σκονισμένο ηλιοβασίλεμα. Σε μια αγκαλιά όπου κούρνιασα και κοιμήθηκα... Σε ένα παγωτό που μου έδωσες το μισό... Πάνω από ένα τηγάνι φρεσκοτηγανισμένο γαύρο! Σε μια εξόρμηση προς Σούνιο που τη βαφτίζουμε εκδρομή! Σε μια λάμπα στο σαλόνι ρε αδερφέ! Που ίσως τη βρήκα πεταμένη στα σκουπίδια, μου φόρεσε ένα πλατύ χαμόγελο στα χείλη και την έκανα δική μου!

* Η φωτό είναι από το βιβλίο του Δημήτρη Σταμούλη «Ποιος είπε ότι η νύχτα είναι μαύρη» που κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις Ποταμός.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου